مسأله ١٣٣ اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند (١) چنانچه آب طورى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود، آب آفتابه نجس مى‌شود (٢) ، ولى اگر آبى كه از زير آفتابه خارج مى‌شود در زمين فرو رود يا جارى شود به نحوى كه با آب داخل آن يكى حساب نشود، آب آفتابه نجس نمى‌شود.

(١) گلپايگانى، صافى: در حالى كه آب از آن بيرون مى‌آيد آب داخل آفتابه نجس نمى‌شود ولى در حالى كه آب از آن بيرون نمى‌آيد و آب نجس كه در زير آن جمع شده به واسطۀ سوراخ متّصل به آب داخل آفتابه باشد آب داخل آن هم نجس مى‌شود.

(٢) بهجت: ولى اگر آب آفتابه از داخل به بيرون با فشار جريان داشته باشد يا احتمال برود كه نجاست بيرون به داخل سرايت نمى‌كند، حتّى اگر سطح آب بيرون و داخل مساوى هم باشد، آب آفتابه نجس نمى‌شود.

نورى: بلكه اگر آب بر زمين جارى شود يا فرو رود، در صورتى كه سوراخ آفتابه به زمين نجس متصل باشد، باز هم بنا بر احتياط واجب بايد از آب آفتابه اجتناب كرده، ولى اگر سوراخ آن به زمين نجس متصل نباشد و آب زير آفتابه هم با آب داخل آن يكى حساب نشود، آب آفتابه نجس نمى‌شود.

فاضل: و اگر سوراخ آن به زمين نجس متّصل نباشد و آب زير آفتابه با آب داخل آن يكى حساب نشود، آب داخل آفتابه نجس نمى‌شود.

خوئى: مسأله اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند، چنانچه از جريان بيفتد و آب زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود آب آفتابه نجس مى‌شود، ولى اگر آب آفتابه جريان داشته باشد نجس نمى‌شود.

تبريزى: بنا بر احتياط از آب آفتابه اجتناب شود. .

سيستانى: با فشار جريان داشته باشد. .

مكارم: مسأله هر گاه ظرفى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجسى بگذارند چنانچه آب با فشار از آن خارج شود داخل ظرف نجس نخواهد شد.

زنجانى: مسأله اگر ظرفى مانند آفتابه را كه پايين آن سوراخ است بر زمين نجس بگذارند چنانچه از جريان بيفتد و آب زير آن جمع گردد كه با آب ظرف يكى حساب شود، آب ظرف نجس مى‌شود؛ ولى اگر آب ظرف جريان داشته باشد نجس نمى‌شود.

[مسأله ١٣٤ اگر چيزى داخل بدن شود و به نجاست برسد]

مسأله ١٣٤ اگر چيزى داخل بدن شود و به نجاست برسد، در صورتى كه بعد از بيرون آمدن، آلوده به نجاست نباشد پاك است، پس اگر (اسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود، يا) (١) سوزن و چاقو و مانند اينها در بدن فرو رود و بعد از بيرون آمدن، به نجاست آلوده نباشد نجس نيست. و هم چنين است آب دهان و بينى اگر در داخل به خون برسد و بعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد.

(١)

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست [قسمت داخل پرانتز در رسالۀ آيات عظام: گلپايگانى و صافى نيست.]