مسأله ٨٦٧ نماز خواندن در ملكى كه منفعت آن مال ديگرى است (١) بدون اجازه (٢) كسى كه منفعت ملك، مال او مى‌باشد باطل است (٣) مثلاً در خانه اجاره‌اى اگر صاحب خانه يا ديگرى بدون اجازه (٤) كسى كه آن خانه را اجاره كرده نماز بخواند، نمازش باطل است (٥) و هم چنين است اگر در ملكى كه ديگرى در آن حقى دارد نماز بخواند، مثلاً اگر ميت وصيت كرده باشد كه ثلث مال او را به مصرفى برسانند، تا وقتى ثلث را جدا نكنند نمى‌شود در ملك او نماز خواند.

(١) مكارم: (مثل اين كه در اجارۀ او است) كه نماز خواندن در آن بدون اجازۀ مستأجر اشكال دارد، هم چنين در ملكى كه مورد تعلّق حقّ ديگرى است مثل اين كه ميّت وصيت كرده كه ثلث مال او را به مصرفى برسانند، تا وقتى كه ثلث را جدا نكنند، نمى‌توان در آن ملك نماز خواند.

(٢) زنجانى: بدون رضايت. .

(٣) سيستانى: در حكم نماز خواندن در ملك غصبى است مثلاً در خانه اجاره‌اى اگر مالك يا ديگرى بدون اجازه مستأجر نماز بخواند، نمازش بنا بر احتياط باطل است. [پايان مسأله]

زنجانى: به احتياط مستحب. .

(٤) زنجانى: بدون رضايت. .

(٥) خوئى، تبريزى: و اگر ميّت وصيت كرده باشد كه ثلث مال او را به مصرفى برسانند، در صورتى كه عمل به وصيت نشده باشد، نمى‌شود در ملك او نماز خواند.

بهجت: مگر اين كه بداند و يا نشانه‌هايى در كار باشد كه گمان كند مستأجر به نماز خواندن او راضى است بنا بر اظهر، بلكه اگر نداند يا نشانه‌هايى نسبت به عدم رضايت مستأجر در كار نباشد تا موجب گمان به عدم رضايت مستأجر شود باز مى‌تواند بنا بر اظهر نماز بخواند. .

زنجانى: به احتياط مستحب؛ و هم چنين نماز در ملكى كه به جهت حق ديگرى تصرف در آن جايز نيست، به احتياط مستحب باطل مى‌باشد مثلاً اگر ميت وصيت كرده باشد كه ثلث مشاع مال او را به مصرفى برسانند، در صورتى كه عمل به وصيت نشده باشد، به احتياط مستحب نمى‌شود در ملك او نماز خواند.

مسائل اختصاصى

بهجت: مسأله ٧٣١ نماز خواندن در خانه پدر، مادر، فرزند، جدّ، جدّه، برادر، خواهر، عمو، عمّه، دائى و خاله بدون اذن آنها جايز نيست و حال آنها، با ساير مردم مساوى است.

بهجت: مسأله ٧٣٢ شخص معذور، مثل محبوس در مكان غصبى و يا مضطر، اگر اميد تمكن و برطرف شدن عذر را تا آخر وقت دارد بنا بر احوط بايد نماز را تأخير بيندازد و در صورتى كه تمكن بيرون رفتن از آن مكان را ندارد نماز در آنجا صحيح است.

[مسأله ٨٦٨ كسى كه در مسجد نشسته]

مسأله ٨٦٨ كسى كه در مسجد نشسته (١) ، اگر ديگرى جاى او را غصب كند (٢) و در آنجا نماز بخواند بنا بر احتياط واجب بايد دوباره نمازش را در محل ديگرى بخواند (٣) .

(١) گلپايگانى، صافى: و يا رحل گذاشته.

. اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

زنجانى: كسى كه در مكانى نشسته؛ مسجد باشد يا نباشد. .