زنجانى: ششم: آن كه بنا بر احتياط واجب آن مسلمان بالغ باشد. فقهاء غايب شدن مسلمان را با شرايط فوق از مطهرات دانسته‌اند ولى بنا بر احتياط واجب غايب شدن مسلمان، از راههاى ثابت شدن طهارت نيست، مگر موجب اطمينان شخصى يا نوعى شود.

تبريزى: ششم: آن كه مسلمان بالغ، يا طفلى باشد كه بتواند طهارت و نجاست را تشخيص دهد.

فاضل: مسأله اگر بدن و لباس يا وسائل شخصى فرد مسلمانى نجس شود و او از ما جدا شود بعد از اين كه مجدداً او را ديديم لباس و بدن و وسائل او با شرايط زير محكوم به طهارت است:١ بداند كه لباس يا بدن يا وسائل او نجس شده است.٢ استفاده از آن وسائل مشروط به طهارت باشد.٣ احتمال اين كه او بدن و لباس و وسائل را تطهير كرده، وجود داشته باشد.٤ بنا بر احتياط واجب آن مسلمان بالغ باشد.٥ آن مسلمان بى‌مبالات به طهارت و نجاست نباشد.

سيستانى: مسأله اگر بدن يا لباس يا چيز ديگرى مانند ظرف و فرش در اختيار مسلمان بالغ يا مميّز طهارت و نجاست باشد و نجس شود و آن مسلمان غائب گردد، چنانچه انسان احتمال عقلائى دهد كه او آن چيز را آب كشيده است پاك مى‌باشد.

راه ثابت شدن طهارت

[١] [مسأله ٢٢٢ اگر خود انسان يقين كند كه چيزى كه نجس بوده پاك شده است]

مسأله ٢٢٢ اگر خود انسان يقين كند كه چيزى كه نجس بوده پاك شده است، يا دو عادل به پاك شدن آن خبر دهند، آن چيز پاك است (١) و هم چنين است اگر كسى كه چيز نجس در اختيار اوست بگويد آن چيز پاك شده (٢) ، يا مسلمانى چيز نجس را آب كشيده باشد (٣) ، اگر چه معلوم نباشد درست آب كشيده يا نه (٤) .

(١) سيستانى: اگر انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه چيزى كه نجس بوده پاك شده است، يا دو عادل بر پاك شدن آن شهادت دهند و مورد شهادت آنان سبب پاك شدن باشد آن چيز پاك است مثلاً شهادت دهند به اين كه لباس آلوده به بول، دو مرتبه شسته شده. .

(٢) سيستانى: و مورد اتّهام هم نباشد. .

(٣) سيستانى: به منظور پاك شدن آب كشيده باشد. .

(٤) خوئى، تبريزى: و بعيد نيست كه خبر دادن يك نفر عادل يا شخص موثّق به پاكى آن نيز كفايت كند.

[١] اين عنوان در رساله آيت اللّٰه زنجانى آمده است.