گلپايگانى، صافى: مسأله كسى كه مى‌خواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف نداشته باشد و يا گودالى هم كه در آن بايستد، پيدا نكند و احتمال ندهد كه تا آخر وقت چيزى پيدا كند كه خود را با آن به پوشاند، در صورتى كه احتمال بدهد كه ناظر محترم او را مى‌بيند، نشسته نماز بخواند و براى ركوع و سجود به قدرى خم شود كه عورتش پيدا نباشد و براى سجود كمى بيشتر از ركوع خم شود و مُهر را بالا بياورد و پيشانى را بر آن بگذارد و اگر اطمينان دارد كه ناظر محترم او را نمى‌بيند، احتياط آن است كه دو نماز ايستاده بخواند و موقعى كه ايستاده است، قُبُل خود را با دست به پوشاند و در يكى از آن دو نماز، ركوع و سجود را به جا آورد و در ديگرى به جاى ركوع و سجود با سر اشاره نمايد، (گلپايگانى: اگر چه بنا بر اقوىٰ مى‌تواند اكتفاء كند به نماز با اشارۀ سر در ركوع و سجود) و اگر گودالى هست كه بتواند در آن بايستد، بايد نماز مُختار بخواند.

زنجانى: مسأله كسى كه مى‌خواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف و گِل و لجن و مانند آن پيدا نكند و تا آخر وقت هم چيزى پيدا نكند كه خود را با آن به پوشاند، در صورتى كه احتمال بدهد كه كسى كه پوشاندن عورت از او واجب است او را ببيند، بايد نشسته نماز بخواند، و چنانچه كسى او را از پشت سر مى‌بيند ركوع و سجود را با اشاره به جا آورد، و اگر كسى او را از پشت سر نبيند ركوع و سجود را به طور معمولى به جا آورد؛ و در صورتى كه اصلاً احتمال ندهد كه كسى كه پوشاندن عورت از او واجب است او را ببيند، بايد ايستاده نماز بخواند و ركوع و سجود را با اشاره به جا آورد.

سيستانى: مسأله كسى كه مى‌خواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف و گِل و لجن نداشته باشد و مأيوس باشد كه تا آخر وقت چيزى پيدا كند كه خود را با آن به پوشاند، در صورتى كه اطمينان دارد كسى كه ستر عورت از او واجب است نمى‌بيند، ايستاده و با ركوع و سجود اختيارى نماز بخواند و چنانچه احتمال دهد كه ناظر محترم او را مى‌بيند، بايد به طورى نماز بخواند كه عورت او نمايان نباشد مثل اين كه نشسته نماز بخواند و اگر براى اين كه خودش را از ديدِ ناظر محترم نگاه دارد، ناچار شود ايستادن و ركوع و سجود را ترك كند، يعنى در هر سه حالت ديده مى‌شود، بنشيند و ركوع و سجود را با اشاره انجام دهد و اگر يكى از اين سه چيز را فقط ناچار است ترك كند، همان را ترك كند؛ پس اگر مى‌تواند بايستد و ركوع و سجود را با اشاره انجام دهد و اگر ايستادن موجب ديده شدن است، بنشيند و ركوع و سجود را انجام دهد، گرچه در اين صورت، احتياط مستحب آن است كه جمع كند بين اين گونه نشستن و نماز ايستاده با اشاره به ركوع و سجود و احتياط لازم آن است كه شخص برهنه در حال نماز عورت خود را با بعضى از اعضاى بدن خود به پوشاند مثل دو ران در حال نشستن و دو دست در حال ايستاده.