بخورد، آيا روزه‌اش صحيح است؟ ج: روزۀ شخص روزه دار با داخل شدن چيزى در حلقش بدون اختيار و يا با فرو بردن سرش به همان صورت به زير آب باطل نمى‌شود، ولى اگر خودش بر اثر اكراه ديگرى مرتكب مفطرى شود، روزه‌اش باطل خواهد شد.

[س ٧٩٨ اگر روزه دار جاهل باشد به اين كه تا به حد ترخص نرسيده]

س ٧٩٨: اگر روزه دار جاهل باشد به اين كه تا به حد ترخص نرسيده، نبايد قبل از زوال افطار كند، و قبل از حد ترخص به اين اعتبار كه مسافر است، افطار نمايد، روزۀ اين شخص چه حكمى دارد؟ آيا قضا بر او واجب است يا حكم ديگرى دارد؟ ج: حكم او همان حكم افطار عمدى است.

[س ٧٩٩ هنگامى كه مبتلا به بيمارى زكام بودم]

س ٧٩٩: هنگامى كه مبتلا به بيمارى زكام بودم، مقدارى از اخلاط سر و سينه در دهانم جمع شده بود كه به جاى بيرون انداختن، آن را فرو بردم، آيا روزه‌ام صحيح است يا خير؟ در بعضى از روزهاى ماه مبارك رمضان در منزل يكى از اقوام بودم كه بر اثر زكام و خجالت و حيا مجبور شدم با خاك، تيمم بدل از غسل واجب بكنم و تا نزديك ظهر غسل نكردم. اين كار براى چند روز تكرار شد، آيا روزه‌ام در آن روزها صحيح است يا خير؟ ج: فرو بردن اخلاط سر و سينه ضررى به روزه نمى‌رساند، ولى اگر به فضاى دهان رسيده باشد بنا بر احتياط واجب بايد از فرو بردن آن خوددارى نمايد، و اما ترك غسل جنابت قبل از طلوع فجرِ روزى كه مى‌خواهيد روزه بگيريد و انجام تيمم بدل از غسل به جاى آن، اگر بخاطر عذر شرعى باشد و يا تيمم در آخر وقت و به خاطر تنگى آن باشد، موجب بطلان روزه نيست و روزۀ شما با تيمم صحيح است. در غير اين صورت، روزۀ شما در آن روزها باطل است.

[س ٨٠٠ فرو بردن غبار هنگام روزه موجب باطل شدن آن است]

س ٨٠٠: من در معدن آهن كار مى‌كنم كه طبيعت آن اقتضا مى‌كند هر روز داخل معدن شده و در آن كار كنم و هنگام استفاده از ابزار كار غبار وارد دهانم مى‌شود، بقيه ماههاى سال هم به همين صورت بر من مى‌گذرد، تكليف من چيست؟ آيا روزۀ من در اين حالت صحيح است؟ ج: فرو بردن غبار هنگام روزه موجب باطل شدن آن است و بايد از آن پرهيز نمود، ولى مجرد داخل شدن غبار در دهان و بينى بدون اين كه به حلق برسد، روزه را باطل نمى‌كند.

كفارۀ روزه و مقدار آن

[س ٨٠١ دادن پول يك مد طعام به فقير]

س س ٨٠١: آيا دادن پول يك مد طعام به فقير تا با آن غذائى براى خودش بخرد، كافى است؟ ج: اگر اطمينان داشته باشد كه فقير به وكالت از او طعام خريده و سپس آن را به عنوان كفاره قبول مى‌كند، اشكال ندارد.

[س ٨٠٢ اگر شخصى وكيل در غذا دادن به عده‌اى از مساكين شود]

س ٨٠٢: اگر شخصى وكيل در غذا دادن به عده‌اى از مساكين شود، آيا مى‌تواند اُجرت كار و پختن غذا را از اموالى كه به عنوان كفاره به او داده شده است، بردارد؟ ج: مطالبۀ اجرت كار و پخت غذا براى وى جايز است، ولى نمى‌تواند آن را بابت كفاره حساب نمايد و يا از اموالى كه بايد به عنوان كفاره به فقرا داده شود، بردارد.

[س ٨٠٣ يك مد طعام براى هر روزى]

س ٨٠٣: زنى به علت باردارى و نزديكى وقت زايمان، نمى‌تواند روزه بگيرد و مى‌داند كه بايد آنها را بعد از زايمان و قبل از ماه رمضان آينده قضا نمايد،