مسأله ١٦٧٠ اگر روزه دار كارى كه حلال است و روزه را باطل مى‌كند، انجام دهد مثلاً آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مى‌كند (١) انجام دهد (٢) ، مثلاً غذاى حرامى بخورد، يك كفاره كافى است (٣) .

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) فاضل: به جز جماع كه حكم آن گذشت. .

(٢) مكارم: احتياط واجب آن است براى هر كدام يك كفاره بدهد.

(٣) نورى: دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند كافى است.

گلپايگانى، صافى: مسأله اگر روزه دار غير از جماع كار ديگرى كه حلال است و روزه را باطل مى‌كند انجام دهد مثلاً آب بياشامد، و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مى‌كند غير از جماع انجام دهد، مثلاً غذاى حرامى بخورد يك كفاره كافى است.

خوئى، زنجانى، تبريزى: و استمناء. .

تبريزى: كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند. .

خوئى، زنجانى: و استمناء. .

[عبارت «غير از جماع» در رساله آيت اللّٰه تبريزى نيست]

زنجانى: كفاره افطار به حلال كافى است.

[مسأله ١٦٧١ اگر روزه دار آروغ بزند]

مسأله ١٦٧١ اگر روزه دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد (١) ، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد (٢) ، روزه‌اش باطل است. و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب مى‌شود (٣) و اگر خوردن آن چيز حرام باشد، مثلاً موقع آروغ زدن، خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده، به دهان او بيايد (٤) و عمداً آن را فرو برد (٥) ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد و بنا بر احتياط، كفارۀ جمع هم بر او واجب مى‌شود (٦) .

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) مكارم: نبايد آن را فرو ببرد، و الاّ روزه او باطل مى‌شود و قضا و كفاره دارد، ولى كفاره جمع لازم نيست.

(٢) گلپايگانى، صافى: چنانچه آن را فرو ببرد. .

(٣) سيستانى: بنا بر احتياط واجب، روزه‌اش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد و كفّاره هم بدهد. .

(٤) تبريزى، زنجانى: موقع آروغ زدن، خون به دهان او بيايد. .

(٥) سيستانى: بهتر است كفاره جمع بدهد.

(٦) اراكى، گلپايگانى، زنجانى، صافى: بايد قضاى آن روزه را بگيرد و كفارۀ جمع هم بر او واجب مى‌شود.