رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٩٣٢ - مسأله ١٦٦٩ اگر روزه دار جماع حرام كند
[مسأله ١٦٦٧ اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند]
مسأله ١٦٦٧ اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند، يك كفاره بر او واجب است (١) . ولى اگر جماع او حرام باشد يك كفارۀ جمع واجب مىشود (٢) .
اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) اراكى: براى هر كدام يك كفاره بر او واجب است و اگر جماع او حرام باشد براى هر مرتبه يك كفاره جمع واجب مىشود.
گلپايگانى، صافى: بنا بر احتياط براى هر دفعه يك كفاره بر او واجب است، ولى اگر جماع او حرام باشد، براى هر دفعه يك كفاره جمع واجب مىشود.
خوئى، زنجانى: براى هر دفعه يك كفاره بر او واجب است. (زنجانى: و اگر جماع او حرام باشد براى هر دفعه يك كفارۀ جمع واجب مىشود) و ظاهر اين است كه استمنا نيز حكم جماع را دارد.
فاضل: بنا بر احتياط واجب به همان اندازه كفاره بر او واجب است، و نيز اگر جماع او حرام باشد بنا بر احتياط واجب به همان اندازه كفارۀ جمع واجب مىشود.
نورى: بنا بر احتياط واجب براى هر دفعه يك كفاره بر او واجب است و اگر جماع حرام باشد مثل نزديكى با زن خود در حال حيض يا زنا و تعدد پيدا كند براى هر دفعه يك كفاره جمع واجب مىشود.
تبريزى: بنا بر احتياط، كفّارۀ جمع بر او واجب است و استمناء نيز حكم جماع را دارد.
(٢) مكارم: و هم چنين اگر در يك روز چند مرتبه كارهاى ديگرى كه روزه را باطل مىكند، انجام دهد.
سيستانى: مسأله اگر در يك روز ماه رمضان، چند مرتبه بخورد يا بياشامد يا جماع يا استمناء كند، براى همۀ آنها يك كفّاره كافى است.
[مسأله ١٦٦٨ اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع]
مسأله ١٦٦٨ اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع (١) كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، براى همۀ آنها يك كفاره كافى است (٢) .
(١) خوئى، تبريزى، زنجانى: و استمناء.
. اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(٢) فاضل: بنا بر احتياط مستحب بايد به همان اندازه كه افطار كرده كفاره بدهد هر چند يك كفاره كافى است.
مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٦٦٧.
[مسأله ١٦٦٩ اگر روزه دار جماع حرام كند]
مسأله ١٦٦٩ اگر روزه دار جماع حرام كند و بعد با حلال خود جماع نمايد يك كفاره جمع كافى است (١) .
اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: مكارم و بهجت نيست
(١) اراكى: هم كفّارۀ جمع واجب مىشود و هم بايد يك بنده آزاد كند و يا دو ماه روزه بگيرد و يا شصت فقير را سير كند.
نورى: يك كفارۀ جمع و يك كفارۀ غير جمع كه يكى از سه چيز است را بايد به جا بياورد.
فاضل: بنا بر احتياط واجب براى هر كدام كفارۀ مستقل واجب است.
گلپايگانى، صافى: مسأله اگر روزه دار غير از جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نمايد بنا بر احتياط براى هر كدام يك كفاره واجب مىشود.