بهجت: مسأله كسى كه در شب ماه رمضان يا روزۀ واجب معين ديگرى، براى هيچ كدام از غسل و تيمم وقت ندارد، نبايد خود را جنب كند؛ و هم چنين است بنا بر أظهر اگر فقط براى تيمّم وقت دارد؛ و اگر معصيت كرد و خود را جنب نمود بنا بر احتياط واجب بايد روزه‌اش را با تيمم بگيرد و قضاى آن را نيز به جا آورد.

[مسأله ١٦٢٤ اگر گمان كند كه به اندازۀ غسل وقت دارد]

مسأله ١٦٢٤ اگر گمان كند (١) كه به اندازۀ غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده (٢) چنانچه تيمم كند روزه‌اش صحيح است (٣) .

اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: فاضل و بهجت نيست

(١) اراكى: اگر پس از تحقيق گمان كند. .

(٢) گلپايگانى، صافى: چه جستجو كرده و چه نكرده، واجب است با تيمم روزه بگيرد و روزه‌اش صحيح است.

(٣) اراكى: امّا اگر تحقيق نكرده، بنا بر احتياط واجب قضا دارد.

خوئى: مسأله اگر براى آن كه بفهمد وقت دارد يا نه، جستجو نمايد و گمان كند كه به اندازۀ غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و تيمم كند، روزه‌اش صحيح است. و اگر بدون جستجو گمان كند كه وقت دارد و خود را جنب نمايد و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و با تيمم روزه بگيرد بنا بر احتياط واجب بايد روزۀ آن روز را قضا كند.

زنجانى: اگر در ماه رمضان. .

زنجانى: روزه‌اش بى‌اشكال صحيح است، بلكه اگر. .

تبريزى: صحيح است.

زنجانى: روزه‌اش صحيح است؛ هر چند احتياط مستحب در قضا و كفاره است.

سيستانى: مسأله اگر بداند وقت براى غسل ندارد و خود را جنب كند و تيمم كند يا با اين كه وقت دارد عمداً غسل را تأخير بياندازد تا وقت تنگ شود و تيمم كند روزه‌اش صحيح است هر چند گناه كار است.

[مسأله ١٦٢٥ كسى كه در شب ماه رمضان جنب است]

مسأله ١٦٢٥ كسى كه در شب ماه رمضان (١) جنب است و مى‌داند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمى‌شود، نبايد بخوابد (٢) و چنانچه بخوابد (٣) و تا صبح بيدار نشود، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود (٤) .

(١) بهجت: يا روزۀ واجب معين. .

(٢) بهجت: در صورتى كه در نخوابيدن عسر و حرج براى او نباشد، نبايد بخوابد مگر بعد از غسل. .

(٣) زنجانى: چنانچه با اختيار بخوابد. .