نورى: و يا مردد شود كه روزه خود را باطل كند يا نه، يا قصد كند كه روزه را باطل كند مثلاً چيزى بخورد روزه‌اش باطل مى‌شود اگر چه از قصدى كه كرده برگردد و توبه نمايد و كارى هم كه روزه را باطل مى‌كند انجام ندهد.

(٢) فاضل: و لو اين كه بعد از ظهر ملتفت شود و اگر به نيّت رمضان روزه بگيرد باطل است، و لو اين كه در واقع رمضان باشد.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٥٦٨.

[مسأله ١٥٧٠ اگر در روزۀ واجب معينى مثل روزۀ رمضان از نيت روزه گرفتن برگردد]

مسأله ١٥٧٠ اگر در روزۀ واجب معينى مثل روزۀ رمضان از نيت روزه گرفتن برگردد (١) روزه‌اش باطل است، ولى چنانچه نيت كند كه چيزى را كه روزه را باطل مى‌كند به جا آورد در صورتى كه آن را انجام ندهد روزه‌اش باطل نمى‌شود (٢) .

(١) اراكى: يا نيّت كند كه چيزى را كه روزه را باطل مى‌كند به جا آورد، روزه‌اش باطل است. [پايان مسأله]

نورى: و يا مردّد شود كه روزۀ خود را باطل كند يا نه، يا قصد كند كه روزه را باطل كند، مثلاً چيزى بخورد، روزه‌اش باطل مى‌شود، اگر چه از قصدى كه كرده برگردد و توبه نمايد و كارى هم كه روزه را باطل مى‌كند انجام ندهد.

(٢) فاضل: روزه‌اش صحيح است. همين طور در روزۀ مستحبّى و روزۀ واجبِ غير معيّن اگر پيش از ظهر بعد از اين كه از نيت روزه برگشت دوباره نيّت روزه كند، روزۀ او صحيح است.

بهجت: رجوع كنيد به مسأله اختصاصى (١٣٢٨) ، صفحۀ(٩٢٣) .

خوئى، گلپايگانى، تبريزى، صافى: مسأله اگر در روزۀ واجب معينى مثل روزۀ رمضان مردّد شود كه روزۀ خود را باطل كند يا نه، يا قصد كند كه روزه را باطل كند روزه‌اش باطل مى‌شود اگر چه از قصدى كه كرده توبه نمايد و كارى هم كه روزه را باطل مى‌كند انجام ندهد.

سيستانى: اگر دو مرتبه نيت روزه نكند روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر دو مرتبه نيت روزه كند احتياط واجب آن است كه روزۀ آن روز را تمام كند و بعداً قضاى آن را به جا آورد.

مكارم: مسأله هر گاه در ماه رمضان يا هر روزۀ واجب معيّن ديگر، از نيّت روزه برگردد يا مردّد شود كه روزه بگيرد يا نه، روزه‌اش باطل مى‌شود. هم چنين اگر نيّت كند چيزى كه روزه را باطل مى‌كند به جا آورد مثلاً تصميم بر خوردن غذا بگيرد، روزه‌اش باطل مى‌شود، هر چند اصلاً غذا هم نخورد مگر اين كه در آن حال توجّه نداشته باشد كه فلان عمل روزه را باطل مى‌كند.

زنجانى: مسأله اگر در اثناء روزۀ واجب؛ وقت آن وسعت داشته يا وقت آن تنگ باشد، قصد كند كه در بقيۀ روز روزه نباشد، يا مُردّد باشد كه در بقيۀ روز، روزه باشد يا نه، يا با التفات به مفطر بودن چيزى قصد كند آن را به جا آورد، حكم كسى را دارد كه تا آن وقت قصد روزه نكرده است و تفصيل آن در مسائل قبل گذشت، و اگر مردد شود كه با آوردن يكى از مبطلات روزه، روزه را باطل كند يا نه، اگر به اميد مطلوبيت از مبطلات روزه اجتناب كند، روزه‌اش صحيح است.

[مسأله ١٥٧١ در روزۀ مستحب و روزۀ واجبى كه وقت آن معين نيست]

مسأله ١٥٧١ در روزۀ مستحب و روزۀ واجبى كه وقت آن معين نيست، مثل روزۀ