روزه را باطل مى‌كند انجام نداده، بنا بر احتياط واجب در بقيه روز نيت روزه كند و قضاى آن را نيز به جا آورد، ولى اگر يكى از مبطلات روزه را به جا آورده يا بعد از ظهر خوب شده، لازم نيست نيت روزه كند، اگر چه واجب است از مبطلات روزه اجتناب نمايد و اين روزه را بعداً قضا كند.

[مسأله ١٥٦٨ روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان]

مسأله ١٥٦٨ روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، واجب نيست روزه بگيرد و اگر بخواهد روزه بگيرد نمى‌تواند نيت روزۀ رمضان كند (١) ولى اگر نيت روزۀ قضا و مانند آن بنمايد چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‌شود.

(١) گلپايگانى: و مى‌تواند نيّت كند كه اگر رمضان است، روزۀ رمضان و اگر رمضان نيست، روزۀ قضا يا مانند آن باشد و بهتر آن است كه نيّت روزۀ قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‌شود.

خوئى، تبريزى، بهجت: (خوئى، تبريزى: يا نيّت كند كه اگر رمضان است، روزۀ رمضان و اگر رمضان نيست روزۀ قضايا مانند آن باشد) بلكه بايد نيّت روزۀ قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‌شود. ولى در صورتى كه قصد كند آن چه را كه فعلاً خدا از او خواسته است انجام دهد و بعد معلوم شود رمضان بوده نيز كافى است.

زنجانى: بلكه بايد به نيت روزۀ قضا يا روزۀ مستحبى و مانند آن روزه بگيرد يا قصد كند آن چه را كه فعلاً خداوند متعال از او خواسته است انجام مى‌دهد، بلكه مى‌تواند چنين نيت كند كه اگر ماه رمضان است روزۀ ماه رمضان و اگر ماه رمضان نيست روزۀ قضا يا روزۀ مستحبى و مانند آن باشد، هر چند نيت كردن به اين شكل خلاف احتياط استحبابى است و در اين سه صورت، چنانچه بعد معلوم شود ماه رمضان بوده، از ماه رمضان حساب مى‌شود.

سيستانى: ولى اگر نيّت كند كه اگر رمضان است روزۀ رمضان و اگر رمضان نيست روزۀ قضا يا مانند آن باشد، صحّت روزه‌اش بعيد نيست ولى بهتر آن است كه نيّت روزۀ قضا و مانند آن بنمايد و چنان چه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‌شود و اگر قصد مطلق روزه را كند و بعد معلوم شود رمضان بوده نيز كافى است.

صافى: و بنا بر احتياط، نيت قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‌شود.

مكارم: مسأله «يوم الشّك» يعنى روزى كه انسان شك دارد آخر ماه شعبان است يا اوّل ماه رمضان، روزۀ آن واجب نيست. و اگر بخواهد روزه بگيرد، بايد نيّت ماه شعبان كند، يا اگر روزۀ قضا به ذمّه دارد نيّت قضا كند و چنانچه بعداً معلوم شود ماه رمضان بوده، از رمضان حساب مى‌شود، ولى اگر در اثناء روز بفهمد، بايد فوراً نيت خود را به روزۀ ماه رمضان برگرداند.

[مسأله ١٥٦٩ اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان]

مسأله ١٥٦٩ اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان به نيت روزۀ قضا يا روزۀ مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است (١) ، بايد نيت روزۀ رمضان كند (٢) .

(١) زنجانى: نبايد در بقيۀ روز نيت غير ماه رمضان را داشته باشد.