نماز ظهر و يك نماز مغرب بر او واجب است و نمى‌داند كدام اوّل قضا شده، اوّل يك نماز مغرب و بعد از آن يك نماز ظهر و دوباره نماز مغرب را بخواند، يا اوّل يك نماز ظهر و بعد از آن يك نماز مغرب و دوباره نماز ظهر را بخواند، تا يقين كند هر كدام را كه اوّل قضا شده اوّل خوانده است.

اراكى: بايد طورى آنها را بخواند. .

زنجانى: احتياط مستحب آن است كه طورى آنها را بخواند. .

اراكى: بايد اوّل. .

اراكى: ولى اگر نمازهايى كه ترتيب آنها را فراموش كرده به قدرى زياد باشد كه اگر بخواهد به ترتيب بخواند، خيلى مشقّت دارد، لازم نيست آنها را به ترتيب به جا آورد.

بهجت: مسأله اگر كسى نداند و گمان هم ندارد كه نمازهايى كه از او قضا شده كداميك جلوتر بوده، بنا بر اقوىٰ لازم نيست به طورى بخواند كه ترتيب حاصل شود و مى‌تواند هر كدام را خواست، مقدّم بدارد، اگر چه احتياط در صورتى كه عسر و حرج پيش نيايد و موجب فوت آن چه يقيناً فوت شده نشود، تحصيل يقين به ترتيب است پس اگر نداند نماز مغرب و ظهر كه از او فوت شده، كداميك جلوتر بوده يك نماز مغرب بين دو ظهر يا يك نماز ظهر بين دو مغرب بنا بر احتياط مستحب بخواند.

مسائل اختصاصى

گلپايگانى صافى: مسأله ١٣٨٧ اگر نماز ظهر يك روز و نماز عصر روز ديگر ياد و نماز ظهر و يا دو نماز عصر از او قضا شده و نمى‌داند كدام اوّل قضا شده است چنانچه دو نماز چهار ركعتى بخواند، به نيّت اين كه اوّلى قضاى نماز روز اوّل و دوّمى قضاى نماز روز دوّم باشد، كافى است.

خوئى، تبريزى، زنجانى: در حاصل شدن ترتيب كافى است.

گلپايگانى، صافى: مسأله ١٣٨٨ اگر يك نماز ظهر و يك نماز عشا يا يك نماز عصر و يك نماز عشا از او قضا شود و نداند كدام اوّل قضا شده است و بخواهد احتياط نمايد، بايد طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيب به جا آورده است. مثلاً اگر يك نماز ظهر و يك نماز عشا از او قضا شده و اوّلى آنها را نمى‌داند بايد اوّل يك نماز ظهر، بعد يك نماز عشا دوباره يك نماز ظهر، يا اوّل يك نماز عشا بعد يك نماز ظهر دوباره يك نماز عشا بخواند.

خوئى، تبريزى: بهتر آن است ( زنجانى: احتياط مستحب آن است) كه طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيب به جا آورده است، مثلاً اگر يك نماز ظهر، و يك نماز عشا از او قضا شده و اوّلى آنها را نمى‌داند، اول يك نماز ظهر، بعد از آن يك نماز عشا دوباره يك نماز ظهر بخواند يا اول يك نماز عشا بعد يك نماز ظهر دوباره يك نماز عشا بخواند.

بهجت: مسأله ١١٢٢ اگر نماز ظهر و عصر از او قضا شده ولى نمى‌داند از يك روز بوده يا از دو روز و نمى‌داند كدام زودتر قضا شده، مى‌تواند دو نماز چهار ركعتى بخواند: چهار ركعت اوّل به قصد نمازى كه اوّل فوت شده و چهار ركعت دوّم به قصد نماز دوّم.