ماموريت ادارى به بندر عباس آمده و كمتر از يك سال ديگر به شهر تهران كه وطن من است، باز خواهم گشت. با توجه به اين كه در مدتى كه در بندر عباس هستم، هر لحظه امكان دارد براى مأموريت به شهرهاى تابع بندر عباس بروم و مدتى در آنجا بمانم و زمان مأموريت‌هاى ادارى هم كه به من ارجاع مى‌شود، قابل پيش بينى نيست، خواهشمندم اولاً حكم نماز و روزه مرا بيان فرمائيد. ثانياً: با توجه به اين كه در اغلب اوقات يا در بعضى از ماههاى سال براى چند روز در مأموريت ادارى به سر مى‌برم، آيا كثير السفر محسوب مى‌شوم يا خير؟ ثالثاً: با توجه به اين كه همسرم خانه‌دار و متولد تهران است و با من به بندر عباس آمده و ساكن آن شده است، حكم شرعى نماز و روزۀ وى چيست؟ ج: نماز و روزۀ شما در محل كار فعلى‌تان كه وطن شما نيست، حكم نماز و روزۀ مسافر را دارد، يعنى نماز شكسته است و روزه‌تان صحيح نيست، مگر آن كه در آنجا قصد اقامت ده روز كنيد و يا در هر ده روز حد اقل يك بار به خاطر كارى كه مربوط به وظيفۀ شما است، مسافرت نماييد؛ و اما همسرتان كه در محل كار همراه شما است، اگر قصد اقامت ده روز كرده باشد، نماز وى تمام و روزه‌اش صحيح است و در غير اين صورت نمازش شكسته است و نمى‌تواند روزه بگيرد.

[س ٦٧٠ شخصى قصد اقامت ده روز در جائى كرده است]

س ٦٧٠: شخصى قصد اقامت ده روز در جائى كرده است، بخاطر اين كه مى‌دانسته كه ده روز در آنجا مى‌ماند و يا تصميم بر ماندن داشته است ولى بعد از آن كه با خواندن يك نماز چهار ركعتى، حكم تمام خواندن نماز بر او مترتب شد، مسافرتى غير ضرورى براى وى پيش مى‌آيد، آيا رفتن به آن سفر براى او جايز است؟ ج: سفر او اشكال ندارد، هر چند غير ضرورى باشد.

[س ٦٧١ اگر فردى براى زيارت حرم امام رضا ع مسافرت نمايد]

س ٦٧١: اگر فردى براى زيارت حرم امام رضا «عليه الصلاة و السلام» مسافرت نمايد و با آن كه مى‌داند كمتر از ده روز در آنجا خواهد ماند ولى براى اين كه نمازش تمام باشد، قصد اقامت ده روز مى‌كند، اين كار او چه حكمى دارد؟ ج: اگر مى‌داند كه در آنجا ده روز نمى‌ماند، قصد اقامت ده روز معنا و اثرى ندارد و بايد در آنجا نمازش را شكسته بخواند.

[س ٦٧٢ مأمورين غير محلى كه هيچ گاه ده روز در شهر محل كار نمى‌مانند]

س ٦٧٢: مأمورين غير محلى كه هيچ گاه ده روز در شهر محل كار نمى‌مانند، ولى مسافرت آنان كمتر از مسافت شرعى است، از جهت تمام يا شكسته بودن نماز چه وظيفه‌اى دارند؟ ج: اگر فاصلۀ بين وطن و محل كار آنها به مقدار مسافت شرعى و لو تلفيقاً نباشد، احكام مسافر را ندارند، و كسى كه بين وطن و محل كارش به مقدار مسافت شرعى فاصله باشد، اگر حد اقل هر ده روز يك بار بين آن دو رفت و آمد مى‌كند، نمازش را بايد تمام بخواند، ولى هر گاه ده روز يا بيشتر در وطن يا محل كار اقامت كند، در سفر اول بعد از ده روز، حكم ساير مسافرين را خواهد داشت.

[س ٦٧٣ كسى كه به جائى مسافرت كرده]

س ٦٧٣: كسى كه به جائى مسافرت كرده و نمى‌داند چه مقدار در آنجا خواهد ماند، ده روز يا كمتر، چگونه بايد نماز بخواند؟ ج: وظيفۀ شخص مردد تا سى روز قصر است و از آن به بعد بايد نمازش را تمام بخواند، هر چند در همان روز بخواهد برگردد.