س ٦٥٠: كسى كه رانندگى ماشين شغل ثابت و دائمى او نيست، ولى براى مدت كوتاهى وظيفۀ رانندگى به او محول مى‌شود مثل سربازانى كه وظيفۀ رانندگى را در پادگانها و پاسگاهها و غير آنها بر عهده مى‌گيرند، آيا اين افراد حكم مسافر را دارند يا آن كه واجب است نماز خود را تمام خوانده و روزه بگيرند؟ ج: اگر از نظر عرف، رانندگى ماشين در آن مدت موقت شغل آنها محسوب شود، حكم ساير رانندگان را خواهند داشت.

[س ٦٥١ اگر ماشينِ راننده‌اى بر اثر حادثه‌اى براى مدتى متوقف شود]

س ٦٥١: اگر ماشينِ راننده‌اى بر اثر حادثه‌اى براى مدتى متوقف شود و راننده براى تعمير و خريد لوازم به شهر ديگرى مسافرت نمايد، با توجه به اين كه با ماشين خود سفر نكرده، آيا بايد در مانند اين سفر نمازش را تمام بخواند يا شكسته؟ ج: اگر در اين سفر شغل او رانندگى نباشد و عرف هم اين سفر را سفر شغلى نداند، حكم ديگر مسافران را خواهد داشت.

حكم دانشجويان و روحانيون

[س ٦٥٢ دانشجويانى كه هر هفته حد اقل دو روز براى تحصيل مسافرت مى‌كنند]

س ٦٥٢: دانشجويانى كه هر هفته حد اقل دو روز براى تحصيل مسافرت مى‌كنند و يا كارمندانى كه هر هفته براى كارشان سفر مى‌كنند، چه حكمى دارند؟ با توجه به اين كه آنها هر هفته مسافرت مى‌نمايند، ولى امكان دارد به خاطر تعطيلى دانشگاه يا كارشان به مدت يك ماه در وطن اصلى خود بمانند و در خلال آن مدت مسافرتى نمى‌كنند، آيا بعد از گذشت يك ماه كه سفر خود را دوباره آغاز مى‌كنند، نمازشان در سفر اول طبق قاعده شكسته و بعد از آن تمام است؟ ج: در سفر براى تحصيل علم، نماز شكسته است و روزه هم صحيح نيست، اعم از اين كه سفرشان هفتگى باشد يا روزانه. ولى كسى كه براى كار آزاد يا ادارى، مسافرت مى‌كند، اگر بين وطن يا محل سكونت و محل كارش هر ده روز حد اقل يك مرتبه رفت و آمد نمايد، بايد از سفر دوم به بعد نماز خود را تمام بخواند و روزۀ او هم صحيح است، و اگر بين دو سفرى كه براى كار كردن مى‌رود، ده روز در وطن يا جاى ديگرى بماند، در سفر اولى كه بعد از اقامت ده روزه براى كار كردن مى‌رود، نمازش شكسته است و نمى‌تواند روزه بگيرد.

[س ٦٥٣ دبير شاغل در شهرستان]

س ٦٥٣: دبير شاغل در شهرستان رفسنجان مى‌باشم با توجه به پذيرفته شدن در مركز عالى ضمن خدمت و مأموريت به تحصيلى آموزش و پرورش، سه روز ابتداى هفته را در شهرستان كرمان اشتغال به تحصيل دارم و بقيه ايّام هفته را در شهرستان خود به خدمت مشغولم، نظر حضرت عالى در مورد احكام نماز و روزۀ اين جانب چه مى‌باشد، آيا حكم دانشجو بودن بر ما جارى است يا خير؟ ج: اگر مأمور به تحصيل هستيد نماز شما تمام است و مى‌توانيد روزه بگيريد.

[س ٦٥٤ اگر تبليغ شغل كسى باشد]

س ٦٥٤: اگر يكى از طلاب علوم دينى قصد داشته باشد تبليغ را شغل خود قرار دهد، آيا با اين فرض مى‌تواند در سفر نماز خود را تمام بخواند و روزه هم بگيرد؟ اگر شخصى براى كارى غير از تبليغ و ارشاد يا امر به معروف و نهى از منكر مسافرت نمايد، نماز و روزه‌اش چه حكمى دارد؟ ج: اگر عرفاً تبليغ و ارشاد يا امر به معروف و نهى از منكر شغل و كار او محسوب شود، در سفر براى انجام آن كارها حكم مسافرى را دارد كه به خاطر شغل و كارش سفر مى‌كند،