مسأله ١٢٢٨ موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند، چنانچه محل آن نگذشته، بايد به جا آورد (١) و اگر محلش گذشته، بايد به شك خود اعتنا نكند، مثلاً اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه، چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند و اگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند.

(١) بهجت: بايد به شك خود اعتنا نكند، اگر چه محلّ آن نگذشته باشد بنا بر أظهر.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٢٢٧.

[مسأله ١٢٢٩ اگر در شمارۀ ركعتهاى نماز احتياط شك كند]

مسأله ١٢٢٩ اگر در شمارۀ ركعتهاى نماز احتياط شك كند، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد (١) ولى چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند (٢) ، بنا بر كمتر گذارد (٣) و احتياط مستحب آن است كه نماز احتياط را دوباره بخواند و بعد از آن اصل نماز را اعاده نمايد.

(١) فاضل: و نماز را ادامه دهد و صحيح است. .

(٢) نورى: بايد نماز را از سر بخواند و خواندن نماز احتياط لازم نيست.

(٣) مكارم: و نمازش صحيح است.

فاضل: و نماز را تمام كند و اصل نماز را هم اعاده كند.

اراكى: مسأله اگر در شمارۀ ركعتهاى نماز احتياط شك كند، بنا بر احتياط واجب بايد يا بنا را بر بيشتر بگذارد يا كمتر ولى چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند بنا بر كمتر گذارد و يا در هر حال بنا را بر كمتر بگذارد و در هر دو صورت احتياط واجب آن است كه نماز احتياط را دوباره بخواند و بعد از آن اصل نماز را اعاده نمايد.

گلپايگانى، خوئى، تبريزى، سيستانى، صافى: مسأله اگر در شمارۀ ركعتهاى نماز احتياط شك كند، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند، بايد بنا را بر كمتر بگذارد و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى‌كند، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد (گلپايگانى، صافى: و در هر دو صورت بعد از تمام شدن نماز احتياط، اصل نماز را نيز بنا بر احتياط دوباره بخواند.) مثلاً موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده و اگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى‌كند، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است (گلپايگانى، صافى: و اصل نماز را نيز اعاده نمايد) .

بهجت: مسأله اگر در عدد ركعات نماز احتياط شك كند، به آن اعتنا نمى‌كند و بنا بر أظهر بنا را بر صحيح بودن نماز مى‌گذارد. و اگر بعد از نماز شك كرد كه احتياط لازم، يك ركعت است يا دو ركعت، احتياطاً هر دو را به جا مى‌آورد و سپس نماز را اعاده مى‌كند.

زنجانى: مسأله اگر موقعى كه مشغول نماز احتياط است در شمارۀ ركعتهاى آن شك كند، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند، به احتياط واجب بنا را بر كمتر بگذارد و پس از پايان نماز احتياط، اصل نماز را دوباره بخواند، و اگر طرف بيشتر نماز را باطل نمى‌كند، به احتياط واجب بنا را بر بيشتر بگذارد و پس از پايان نماز احتياط، اصل نماز را دوباره بخواند؛ مثلاً موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است، اگر شك