رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٦٥٢ - هشتم
كه از چهار ركعت كمتر خوانده باشد و بعد دو سجدۀ سهو بياورد از جهت احتمال آن كه بيش از چهار ركعت آورده باشد. و در هر صورت اگر بعد از سجدۀ اوّل و پيش از داخل شدن در سجدۀ دوّم، يكى از چهار شكّ گذشته براى او پيش آيد، نمازش باطل است.
پنجم:
شك بين سه و چهار، كه در هر جاى نماز باشد، بايد بنا بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز، يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به جا آورد (١) .
(١) زنجانى: بعد از نماز، نماز احتياط را كه به احتياط واجب دو ركعت نشسته است بخواند.
ششم:
شك بين چهار و پنج در حال ايستاده (١) كه بايد بنشيند (٢) و تشهد بخواند و نماز را سلام دهد و يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به جا آورد (٣) .
(١) بهجت: قبل از ركوع. .
(٢) مكارم: تا شك او تبديل به سه و چهار شود و بنا را بر چهار مىگذارد و نماز را تمام مىكند بعد يك ركعت نماز احتياط ايستاده، يا دو ركعت نشسته به جا مىآورد و احتياط واجب آن است كه نماز را نيز اعاده كند.
(٣) گلپايگانى، صافى: و احتياط لازم آن است كه در اين صورت و هم چنين در صورت هفتم و هشتم بعد از نماز احتياط، دو سجدۀ سهو نيز به جا آورد.
بهجت: و بنا بر احتياط دو سجدۀ سهو نيز انجام دهد.
زنجانى: نماز احتياط را كه به احتياط واجب دو ركعت نشسته است بخواند.
هفتم:
شك بين سه و پنج در حال ايستاده (١) كه بايد بنشيند (٢) و تشهد بخواند و نماز را سلام دهد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده به جا آورد (٣) .
(١) بهجت: قبل از ركوع. .
(٢) مكارم: و شكّ او به دو و چهار بر مىگردد؛ بنا را بر چهار مىگذارد و نماز را تمام مىكند، سپس دو ركعت نماز احتياط ايستاده به جا مىآورد و بنا بر احتياط واجب اصل نماز را نيز اعاده مىكند.
(٣) بهجت: و بعيد نيست استحباب دو سجدۀ سهو براى آن چه زياد شده است. و اگر اين شك، بعد از ركوع باشد، أحوط اين است كه آن ركعت را تمام كند و يك ركعت ديگر هم بخواند و بعد از سلام، نماز را اعاده كند؛ و هم چنين احتياط اين است كه در شك بين دو و پنج، بعد از سر برداشتن از سجدۀ دوّم نماز را تمام كند و دوباره آن را بخواند.
هشتم:
شك بين سه و چهار و پنج در حال ايستاده (١) ، كه بايد بنشيند (٢) و تشهد بخواند و بعد از سلام نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته به جا آورد (٣) .
(١) بهجت: قبل از ركوع. .
(٢) مكارم: و شكّ او به دو و سه و چهار برمىگردد؛ بنا را بر چهار مىگذارد و نماز را تكميل كرده، سپس دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته به جا مىآورد و احتياطاً اصل نماز را اعاده مىكند.
(٣) بهجت: سپس دو سجدۀ سهو براى كارهاى زيادى كه انجام داده، به جا آورد.