اين كه بعد از داخل شدن در ركوع، شك در حمد و سوره كند و يا بعد از ورود در سجده شك در ركوع كند، در هيچ يك از اين موارد نبايد به شكّ خود اعتنا كند، خواه جزء بعدى ركن باشد يا غير ركن.

[مسأله ١١٦٩ اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند]

مسأله ١١٦٩ اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند كه آيۀ پيش را خوانده يا نه، يا وقتى آخر آيه را مى‌خواند شك كند كه اول آن را خوانده يا نه، بايد (١) به شك خود اعتنا نكند.

(١) [كلمۀ «بايد» در رساله آيات عظام: گلپايگانى، صافى و تبريزى نيست]

مكارم: مسأله هر گاه در آيات حمد يا سوره شك كند، مثلاً موقعى كه وارد آيه دوّم شده شك كند آيۀ اوّل را خوانده يا نه؛ يا وارد كلمه‌اى از يك آيه شده، شك كند كلمۀ قبل را خوانده؛ بايد بنا بر احتياط برگردد و آن را به قصد قربت به جا آورد و بعد دنبال آن را ادامه دهد.

[مسأله ١١٧٠ اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند]

مسأله ١١٧٠ اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند ذكر و آرام بودن بدن را انجام داده يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند.

مكارم: مسأله هر گاه بعد از ركوع يا سجود بداند ذكر واجب را گفته امّا نمى‌داند با شرايط و به طور صحيح انجام داده يا نه، به شكّ خود اعتنا نكند.

[مسأله ١١٧١ اگر در حالى كه به سجده مى‌رود]

مسأله ١١٧١ اگر در حالى كه به سجده مى‌رود شك كند كه ركوع كرده يا نه (١) ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه، به شك خود اعتنا نكند (٢) .

(١) خوئى، تبريزى، زنجانى، نورى: لازم است برگشته و بايستد و ركوع را به جا آورد و اگر شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه، (تبريزى: بايد) به شك خود اعتنا نكند.

بهجت: بنا بر احتياط بايد برگردد و ركوع را انجام دهد و اگر شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه بايد آن را بنا بر احتياط انجام دهد.

مكارم: احتياط واجب آن است كه برگردد و به جا آورد. [پايان مسأله]

(٢) سيستانى: بايد به شك خود اعتنا نكند.

[مسأله ١١٧٢ اگر در حال برخاستن شك كند]

مسأله ١١٧٢ اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهد را (١) به جا آورده يا نه (٢) ، بايد اعتنا نكند (٣) ولى اگر شك كند كه سجده را به جا آورده يا نه، بايد برگردد و به جا آورد.

(١) خوئى، تبريزى، سيستانى: سجده يا تشهد را. .

(٢) بهجت: يا اگر شك كند كه سجده را به جا آورده يا نه. .

نورى: و هم چنين در حال برخاستن اگر شك كند كه سجده را به جا آورده يا نه، بايد برگردد و به جا آورد.

زنجانى: بايد برگردد و به جا آورد. هم چنين است اگر در حال برخاستن از ركعت اول و سوم شك كند كه سجده را به جا آورده يا نه. ولى اگر بعد از ايستادن شك كند كه سجده را به جا آورده يا نه، اعتنا نكند.

(٣) سيستانى: بقيه مسأله ذكر نشده.

گلپايگانى، صافى: احتياطاً به قصد رجاء به جا آورد. .