خارج شود چنانچه به دستورى كه در احكام وضو گفته شد رفتار نمايد نمازش باطل نمى‌شود و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد، نمازش صحيح است.

(١) خوئى، تبريزى: لباسش كه ساتر است. .

(٢) گلپايگانى، صافى: و وقت وسعت داشته باشد و بتواند از آن مكان غصبى بيرون برود ولى اگر وقت تنگ باشد به طورى كه اگر بخواهد بعد از بيرون رفتن نماز را بخواند قضا مى‌شود نماز باطل نمى‌شود ولى بايد آن را در حال بيرون رفتن تمام كند و هم چنين اگر نتواند بيرون برود مثل محبوس (زندانى) بايد در همان جا نماز را تمام كند و صحيح است. .

زنجانى: مثلاً در بين نماز لباس وى نجس شده و نمازگزار با توجّه به آن، عمداً يا به علّت ندانستن مسأله با همان حال نماز خود را ادامه دهد. .

(٣) سيستانى: هر چند بنا بر احتياط پيش آمدن آن پس از تمام شدن سجدۀ آخر نماز از روى سهو يا ناچارى باشد. .

[مسأله ١١٢٧ كسى كه بى‌اختيار خوابش برده]

مسأله ١١٢٧ كسى كه بى‌اختيار خوابش برده (١) ، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده يا بعد از آن، بنا بر احتياط واجب (٢) بايد نمازش را دوباره بخواند (٣) ، ولى اگر تمام شدن نماز را بداند و شك كند كه خواب در بين نماز بوده يا بعد، نمازش صحيح است.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) مكارم: (مثلاً در حال سجده خوابش برده) امّا نمى‌داند در سجدۀ نماز بوده يا بعد از آن در سجدۀ شكر، بايد نماز را اعاده كند.

(٢) گلپايگانى، صافى: بنا بر احتياط لازم. .

[عبارت «بنا بر احتياط واجب» در رساله آيات عظام: اراكى، خوئى، فاضل، تبريزى و زنجانى نيست]

(٣) خوئى، اراكى، گلپايگانى، صافى، زنجانى، تبريزى: بقيه مسأله ذكر نشده.

سيستانى: لازم نيست نمازش را دوباره بخواند، به شرط آن كه بداند آن چه از نماز به جا آورده به اندازه‌اى كه عرفاً آن را نماز بگويند بوده است.

[مسأله ١١٢٨ اگر بداند به اختيار خودش خوابيده]

مسأله ١١٢٨ اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده نمازش صحيح است (١) .

اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: بهجت و مكارم نيست

(١) تبريزى: و اگر احتمال دهد خوابش در اثناءِ نماز عمداً و با التفات به نماز بوده بايد دوباره بخواند.

سيستانى: با شرطى كه در مسأله پيش گفته شد صحيح است.

[مسأله ١١٢٩ اگر در حال سجده از خواب بيدار شود]

مسأله ١١٢٩ اگر در حال سجده از خواب بيدار شود و شك كند كه در سجدۀ آخر نماز است،