رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٥٢٨ - مسأله ٩٤١ اوصاف مؤذن
غسل باشد (١) و دستها را به گوش بگذارد (٢) و صدا را بلند نمايد و بكشد و بين جملههاى اذان كمى فاصله دهد و بين آنها حرف نزند (٣) .
(١) بهجت: ولى در اقامه بنا بر احوط با وضو يا غسل بودن شرط است و در اذانى كه براى اعلام داخل شدن وقت است، مستحب است جاى بلندى بايستد. .
(٢) اراكى: انگشتان را در گوشها بگذارد. .
مكارم: مستحب است در موقع اذان گفتن رو به قبله بايستد و با وضو باشد. .
(٣) گلپايگانى، صافى: و امّا در اقامه بايد با طهارت باشد بلكه بنا بر احتياط لازم رو به قبله و ايستاده باشد.
[مسأله ٩٣٩ مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد]
مسأله ٩٣٩ مستحب است (١) بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از اذان آهستهتر بگويد (٢) و جملههاى آن را به هم نچسباند، ولى به اندازهاى كه بين جملههاى اذان فاصله مىدهد، بين جملههاى اقامه فاصله ندهد.
(١) مكارم: شايسته است. .
(٢) بهجت: و بين جملههاى آن كمتر از اذان فاصله دهد ولى جملهها را به هم نچسباند و به خلاف اذان كه با تأنّى گفته مىشود اقامه را سريعتر بگويد.
مكارم: و فاصلۀ جملهها را كمتر كند و ميان اذان و اقامه يك گام بردارد، يا كمى بنشيند يا سجده كند يا دعا نمايد يا دو ركعت نماز به جا آورد.
زنجانى: آن را نيز بلند، لكن از اذان آهستهتر بگويد و بين اقامه حرف نزند. .
[مسأله ٩٤٠ مستحب است بين اذان و اقامه يك قدم بردارد]
مسأله ٩٤٠ مستحب است بين اذان و اقامه يك قدم بردارد، يا قدرى بنشيند يا سجده كند (١) يا ذكر بگويد يا دعا بخواند، يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ولى حرف زدن بين اذان و اقامۀ نماز صبح (٢) مستحب نيست (٣) ولى نماز خواندن بين اذان و اقامۀ نماز مغرب را به اميد ثواب بياورد.
(١) [عبارت «يا سجده كند» در رساله آيت اللّٰه اراكى نيست]
(٢) گلپايگانى، خوئى، فاضل، صافى، تبريزى، زنجانى: و نماز خواندن بين اذان و اقامۀ نماز مغرب مستحب نيست.
(٣) اراكى، سيستانى: بقيه مسأله ذكر نشده.
مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله (٩٣٩) .
بهجت: مسأله مستحب است بين اذان و اقامه در غير نماز مغرب دو ركعت نماز بخواند و در صورت نخواندن نافله قدرى بنشيند يا سجده نمايد يا قدمى بردارد، و در مغرب كافى است قدرى ساكت شود يا قدمى بردارد و حرف زدن بين اذان و اقامۀ نماز صبح اگر ذكر نباشد مكروه است.
[مسأله ٩٤١ اوصاف مؤذن ]
مسأله ٩٤١ مستحب است (١) كسى را كه براى گفتن اذان معيّن مىكنند، عادل و وقتشناس (٢) و صدايش بلند (٣) باشد و اذان را در جاى بلند بگويد (٤) .
(١) مكارم: بهتر است. .