مسأله ٧٦٥ از يازده ركعت نافلۀ شب، هشت ركعت آن بايد به نيّت نافلۀ شب و دو ركعت آن به نيّت نماز شفع و يك ركعت آن، به نيّت نماز وتر خوانده شود (١) . و دستور كامل نافلۀ شب در كتابهاى دعا گفته شده است (٢) .

(١) گلپايگانى، صافى: و هشت ركعت نافلۀ شب و هم چنين نافلۀ ظهر و عصر و مغرب را بايد مانند نماز صبح دو ركعتى بخوانند. .

(٢) زنجانى: آداب و مستحبات نافلۀ شب در كتابهاى دعا به طور كامل گفته شده است.

مسأله اختصاصى

مكارم: مسأله ٧٠٣ نافلۀ شب از مهمترين نمازهاى نافله است كه در روايات اسلامى و قرآن مجيد روى آن تأكيد شده و تأثير عميقى در صفاى روح و پاكى قلب و تربيت نفوس انسانى و حلّ مشكلات دارد و در كتب معروف دعا، آدابى براى آن ذكر كرده‌اند، مخصوصاً براى قنوت نافلۀ وتر؛ رعايت اين آداب خوب است ولى مى‌توان نماز شب را بدون اين آداب مانند نمازهاى معمولى نيز انجام داد و كسى كه به علّتى نتواند آخر شب بيدار شود و نماز شب را بخواند مى‌تواند قبل از خواب آنها را به جا آورد.

[مسأله ٧٦٦ نمازهاى نافله را مى‌شود نشسته خواند]

مسأله ٧٦٦ نمازهاى نافله را مى‌شود نشسته خواند ولى بهتر است دو ركعت نماز نافلۀ نشسته را يك ركعت حساب كند، مثلاً كسى كه مى‌خواهد نافلۀ ظهر را كه هشت ركعت است نشسته بخواند، بهتر است شانزده ركعت بخواند و اگر مى‌خواهد نماز وتر را نشسته بخواند، دو نماز يك ركعتى نشسته بخواند.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

سيستانى: مسأله نمازهاى نافله را مى‌شود نشسته خواند، هر چند در حال اختيار. و لازم نيست هر دو ركعت را يك ركعت حساب كند ولى بهتر است ايستاده بخواند، بجز نافلۀ عشاء كه بنا بر احتياط واجب بايد نشسته خوانده شود.

مكارم: مسأله نماز نافله را مى‌توان نشسته خواند، ولى در اين صورت احتياط اين است كه هر دو ركعت را يك ركعت حساب كند، مثلاً به جاى هشت ركعت نافلۀ ظهر ايستاده، شانزده ركعت نشسته بخواند. چنانكه گفتيم نمازهاى نافله را بايد دو ركعت دو ركعت انجام داد، جُز نافلۀ وتر، كه يك ركعت است و اگر بخواهد نافلۀ وتر را نشسته بخواند بايد دو نماز يك ركعتى نشسته به جا آورد.

[مسأله ٧٦٧ نافلۀ ظهر و عصر]

مسأله ٧٦٧ نافلۀ ظهر و عصر را در سفر نبايد خواند ولى نافلۀ عشا را به نيّت اين كه شايد مطلوب باشد مى‌تواند به جا آورد (١) .

(١) نورى: نافلۀ عشا را كه نماز وتيره ناميده مى‌شود به نيت اين كه شايد مطلوب خداوند باشد، مى‌تواند به جا آورد.

خوئى، گلپايگانى، تبريزى، سيستانى، صافى: مسأله نافلۀ ظهر و عصر را در سفر نبايد خواند و نافلۀ عشا چنانچه به قصد رجاء خوانده شود مانعى ندارد.