سيستانى: مسأله تيمّم به چيز غصبى در حالى كه فراموش كرده يا غفلت داشته باشد صحيح است ولى اگر چيزى را خودش غصب كند و فراموش كند كه غصب كرده صحّت تيمّم او بر آن چيز محل اشكال است.

زنجانى: مسأله در مواردى كه تيمم به جهت غصب باطل است در صورت عذر مانند فراموشى يا غفلت صحيح است، ولى فراموشى و غفلت براى خودِ غاصب عذر نيست بنا بر اين تيمم او بنا بر احتياط مستحب باطل است؛ و نيز كسى كه به جهت ندانستن مسأله به چيز غصبى تيمم كند، چنانچه در ندانستن مسأله كوتاهى نكرده باشد تيمم او صحيح است.

[مسأله ٦٩٧ كسى كه در جاى غصبى حبس است]

مسأله ٦٩٧ كسى كه در جاى غصبى حبس است (١) ، اگر آب و خاك او غصبى است، بايد با تيمّم نماز بخواند (٢) .

(١) مكارم: مى‌تواند بر خاك يا سنگ آن تيمّم نمايد و نماز بخواند.

(٢) اراكى: چنانچه آن آب داراى قيمت است بايد با تيمّم نماز بخواند و چنانچه قيمت ندارد، احتياط واجب آن است كه با تيمّم نماز بخواند بعداً نماز را اعاده يا قضا نمايد.

بهجت: در صورتى كه تيمّم موجب تصرّفى بيشتر از ماندن در آنجا نشود يا صاحب آن زمين به تيمّم كردن او راضى باشد.

[مسأله ٦٩٨ مستحبّ است چيزى كه بر آن تيمّم مى‌كند]

مسأله ٦٩٨ مستحبّ است چيزى كه بر آن تيمّم مى‌كند، گردى داشته باشد كه به دست بماند و بعد از زدن دست بر آن، مستحبّ است دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.

خوئى: مسأله چيزى كه بر آن تيمّم مى‌كند بنا بر احتياط در صورت امكان بايد گردى داشته باشد كه به دست بماند و بعد از زدن دست بر آن، دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.

زنجانى: بنا بر احتياط واجب. .

تبريزى: بنا بر احتياط مستحب دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.

زنجانى: مستحب است دست را بتكاند كه بيشتر گرد آن بريزد.

سيستانى: مسأله چيزى كه بر آن تيمّم مى‌كند، بنا بر احتياط لازم بايد گردى داشته باشد كه به دست بماند و بعد از زدن دست بر آن، نبايد دست را به شدت بتكاند كه همۀ گرد آن بريزد.

بهجت: مسأله مستحبّ است بعد از زدن دست بر چيزى كه تيمّم بر آن صحيح است دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.

مكارم: مسأله همان گونه كه اشاره شد [در مسأله ٦٨٤]واجب است تا آنجا كه امكان دارد چيزى كه بر آن تيمّم مى‌كند گردى داشته باشد كه به دست بماند و بعد از زدن دست بر آن، مستحبّ است دست را بتكاند كه گرد و خاك اضافى آن بريزد.