رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٣٣٠ - مسأله ٥٨٥ بعد از غسل واجب است ميّت را حنوط كنند
چنانچه كفن ضايع نمىشود، بايد مقدار نجس را بشويند يا ببرند (٢) (ولى اگر در قبر گذاشته باشند بهتر است كه ببرند (٣) بلكه اگر بيرون آوردن ميّت اهانت به او باشد بريدن واجب مىشود (٤)) و اگر شستن يا بريدن آن ممكن نيست، در صورتى كه عوض كردن آن ممكن باشد، بايد عوض نمايند (٥) .
(١) مكارم: بايد آن را بشويند، يا اگر كفن ضايع نمىشود قسمت نجس را ببرند و اگر ممكن نيست، چنانچه بتوانند آن را عوض كنند. [پايان مسأله]
(٢) گلپايگانى، اراكى، خوئى، سيستانى، تبريزى، صافى: اگر چه بعد از گذاشتن در قبر باشد. .
زنجانى: چنانچه با شستنِ مقدار نجس يا بريدن آن، از مقدار واجب خارج نمىشود، بايد بشويند يا ببُرند يا آن را تعويض كنند؛ هر چند در قبر گذاشته شده باشد مگر آن كه كفن پس از دفن ميت و ريختن خاك بر روى آن نجس شده باشد كه در اين صورت نبش قبر جهت تطهير كفن ميت جايز نيست.
(٣) بهجت: بايد مقدار نجس را بشويند اگر چه جواز بريدن مقدارى از كفن كه بيشتر از مقدار ساتر عورت است و نجس شده است خالى از وجه نيست، پس اگر در قبر گذاشته باشند جايز است كه ببرند، . .
(٤) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام: گلپايگانى، خوئى، اراكى، سيستانى، تبريزى و صافى نيست]
(٥) اراكى: بهتر است عوض نمايند.
[مسأله ٥٨٣ كسى كه براى حج يا عمره احرام بسته]
مسأله ٥٨٣ كسى كه براى حج يا عمره احرام بسته اگر بميرد بايد مثل ديگران كفن شود و پوشاندن سر و صورتش اشكال ندارد.
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
[مسأله ٥٨٤ مستحبّ است انسان در حال سلامتى]
مسأله ٥٨٤ مستحبّ است انسان در حال سلامتى، كفن و سدر و كافور خود را تهيه كند.
اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: بهجت و مكارم نيست
احكام حنوط
[مسأله ٥٨٥ بعد از غسل واجب است ميّت را حنوط كنند]
مسأله ٥٨٥ بعد از غسل، واجب است ميّت را حنوط كنند، يعنى به پيشانى و كف دستها و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاهاى او كافور بمالند (١) . و مستحبّ است به سر بينى ميّت هم كافور بمالند (٢) و بايد كافور ساييده (٣) و تازه باشد و اگر به واسطۀ كهنه بودن، عطر او از بين رفته باشد كافى نيست. (٤)
(١) گلپايگانى، صافى: و بنا بر احتياط واجب در اين چند موضع مقدارى كافور هم بگذارند. .
مكارم: و احتياط آن است مقدارى از كافور روى اين اعضاء بگذارند و بايد كافور پاك و مباح و تازه باشد، به طورى كه عطر معمولى خود را حفظ كند.
سيستانى: كافور بزنند به طورى كه مقدارى از كافور در آنها باقى بماند هر چند به غير ماليدن باشد. .
(٢) سيستانى: كافور بزنند. .
(٣) اراكى، سيستانى: و پاك و مباح (غير غصبى) . .
(٤) گلپايگانى، صافى: بنا بر احتياط كافى نيست.