رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٢٦٧ - مسأله ٤٧١ اگر زن نماز را تأخير بيندازد
زنجانى: بايد بدل از غسل تيمم نموده و بنا بر احتياط مستحب تيمم ديگرى هم بدل از وضو بگيرد.
مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ٤٦٦.
[مسأله ٤٦٩ نمازهاى يوميهاى كه زن در حال حيض نخوانده]
مسأله ٤٦٩ نمازهاى يوميهاى كه زن (١) در حال حيض نخوانده (٢) ، قضا ندارد، ولى روزههاى واجب را (٣) بايد قضا نمايد. (٤)
(١) خوئى، تبريزى، سيستانى: نمازهايى كه زن. .
(٢) زنجانى: نمازهاى يوميهاى كه به سبب حيض از زن فوت شده. .
(٣) خوئى، تبريزى، زنجانى: كه در حال حيض نگرفته. .
سيستانى: روزههاى ماه رمضان را كه در حال حيض نگرفته. .
(٤) زنجانى: و قضاى نمازهاى غير يوميه كه بر ديگران واجب است بر او نيز واجب است.
سيستانى: و هم چنين بنا بر احتياط لازم روزههايى كه به نذر در وقت معين واجب شده و در حال حيض نگرفته بايد قضا نمايد.
[مسأله ٤٧٠ هر گاه وقت نماز داخل شود]
مسأله ٤٧٠ هر گاه وقت نماز داخل شود و بداند (١) كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود، بايد فوراً نماز بخواند (٢) .
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) خوئى، تبريزى، نورى: يا احتمال دهد. .
مكارم: يا گمان داشته باشد. .
(٢) سيستانى: و هم چنين است بنا بر احتياط لازم اگر احتمال دهد كه چنانچه نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود.
زنجانى: بلكه بنا بر احتياط اگر احتمال هم بدهد، نماز را فوراً بخواند.
[مسأله ٤٧١ اگر زن نماز را تأخير بيندازد]
مسأله ٤٧١ اگر زن نماز را تأخير بيندازد و از اوّل وقت به اندازۀ انجام واجبات يك نماز بگذرد (١) و حائض شود (٢) ، قضاى آن نماز بر او واجب است، (٣) ولى در تند خواندن و كند خواندن و چيزهاى ديگر بايد ملاحظۀ حال خود را بكند (٤) ، مثلاً زنى كه مسافر نيست اگر در اوّل ظهر نماز نخواند، قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز به دستورى كه گفته شد (٥) از اول ظهر بگذرد و حائض شود (٦) و براى كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است (٧) و نيز بايد ملاحظۀ تهيۀ شرايطى را كه دارا نيست بنمايد، پس اگر به مقدار فراهم آوردن آن مقدّمات و خواندن يك نماز بگذرد و حائض شود قضا واجب است وگرنه واجب نيست.
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) گلپايگانى، صافى: به اندازۀ خواندن يك نماز با طهارت از حدث بگذرد. .
خوئى، تبريزى، زنجانى: به اندازۀ خواندن يك نماز (خوئى، تبريزى: با تحصيل طهارت از حدث) بگذرد. .
سيستانى: به اندازۀ خواندن يك نماز با تمام مقدمات از قبيل تحصيل لباس پاك و وضو بگذرد. .
(٢) زنجانى: چنانچه مىتوانسته نمازش را در وقت بخواند هر چند به اين صورت كه مقدمات آن مانند: وضو گرفتن يا غسل يا تيمم كردن يا پاك بودن بدن يا لباس و يافتن جهت قبله را قبل از وقت انجام دهد، يا نماز را بدون حرج تند بخواند. .