رؤيا و معجزه ندارد، بلكه بايد مكلّف ذوق و سليقۀ شخصى خود را كنار گذاشته و متعبد و مؤمن به دستورات شرع مقدس باشد و چيزى را كه يقين به نجس بودن آن ندارد، نجس نداند. زيرا شما از كجا به نجاستِ در و ديوار و سجاده و ساير اشيائى كه استفاده مى‌كنيد، يقين پيدا كرده‌ايد. چگونه يقين پيدا كرده‌ايد كه پرزهاى سجاده‌اى كه بر روى آن راه مى‌رويد يا مى‌نشينيد، نجس هستند و نجاست آنها به جوراب و لباس و بدن شما سرايت مى‌كند؟ لذا در اين صورت اعتناء به وسواس براى شما جايز نيست. مقدارى عدم توجه به وسوسۀ نجاست و تمرين عدم اعتنا به شما كمك خواهد كرد تا به خواست و توفيق خداوند خود را از وسواس نجات دهيد.

[س ٣١٢ مشكلات وسواس ]

س ٣١٢: زنى هستم با تحصيلات عالى و داراى چندين فرزند، مشكلى كه از آن رنج مى‌برم مسأله طهارت است. چون در خانواده‌اى متدين بزرگ شده‌ام، مى‌خواهم همه تعاليم اسلامى را مراعات كنم. به علت داشتن فرزندان كوچك، هميشه با مسائل بول و غائط سر و كار دارم. هنگام تطهير بول، ترشحات سيفون پراكنده شده و به پاها، صورت و حتى سرم برخورد مى‌كنند و هر دفعه با مشكل تطهير آن اعضاء مواجه هستم، و اين باعث شده كه در زندگى با سختى‌هاى زيادى روبرو شوم. از طرفى هم نمى‌توانم اين امور را رعايت نكنم، زيرا مربوط به عقيده و دينم است. براى حل مشكل به پزشك روان‌شناس هم مراجعه كردم، ولى نتيجه‌اى نگرفتم. بعلاوه موارد ديگرى هم هست كه از آنها رنج مى‌برم مثل غبار شىء نجس يا مراقبت از دست‌هاى كودك كه يا بايد آنها را آب بكشم و يا از دست زدن بچه به اشياء ديگر جلوگيرى نمايم. با توجه به اين كه تطهير شىء نجس براى من بسيار دشوار است ولى در همان وقت، شستن آن ظرفها و لباسها در صورتى كه فقط كثيف باشند برايم راحت است. لذا از حضرت عالى مى‌خواهم كه با راهنمايى‌هاى خود زندگى را بر من آسان نماييد.

ج:١ از نظر شرع مقدس، در طهارت و نجاست، اصل بر طهارت اشياء است. يعنى در هر موردى كه كمترين ترديدى در نجس شدن آن براى شما حاصل شد، واجب است حكم به عدم نجاست كنيد.٢ كسانى كه داراى حساسيت نفسانى شديدى در مورد نجاست هستند (به اين افراد در اصطلاح فقهى وسواسى گفته مى‌شود) ، حتى اگر گاهى يقين به نجاست هم پيدا كردند، بايد حكم به عدم نجاست كنند، مگر در مواردى كه نجس شدن يك شىء را با چشمان خود ببينند، به طورى كه اگر فرد ديگرى هم آن را ببيند، يقين به سرايت نجاست پيدا كند، فقط در اين موارد بايد حكم به نجاست كنند. استمرار اجراى اين حكم در مورد افراد مزبور تا زمانى است كه اين حساسيت به طور كلى از بين برود.٣ هر شىء يا عضوى كه نجس مى‌شود، براى تطهير آن، يك بار شستن با آب لوله‌كشى بعد از زوال عين نجاست كافى است. تكرار در شستن يا فرو بردن آن در آب لازم نيست، و اگر شىء نجس از قبيل پارچه و مانند آن باشد، بايد به مقدار متعارف فشار داده شود تا آب از آن خارج گردد.٤ از آنجايى كه شما به اين حساسيت شديد در برابر نجاست مبتلا هستيد، بايد بدانيد كه غبار نجس در هيچ صورتى نسبت به شما نجس نيست و نيز مراقبت از دست‌هاى كودك چه پاك