برطرف كنند. (٦) سوم: آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر و مانند اينها بتابد و چيز نجس را خشك كند، آن چيز پاك نمى‌شود، ولى اگر ابر (٧) به قدرى نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند اشكال ندارد (٨) . چهارم: آن كه آفتاب به تنهايى چيز نجس را خشك كند پس اگر مثلاً چيز نجس به واسطۀ باد و آفتاب خشك شود پاك نمى‌گردد (٩) . ولى اگر باد به قدرى كم باشد كه نگويند به خشك شدن چيز نجس كمك كرده، اشكال ندارد. (١٠) پنجم: آن كه آفتاب مقدارى از بنا و ساختمان را كه نجاست به آن فرو رفته، يك مرتبه (١١) خشك كند، پس اگر يك مرتبه بر زمين و ساختمان نجس بتابد و روى آن را خشك كند و دفعۀ ديگر زير (١٢) آن را خشك نمايد، فقط روى آن پاك مى‌شود و زير (١٣) آن نجس مى‌ماند. (١٤) ششم: آن كه ما بين روى زمين يا ساختمان كه آفتاب به آن مى‌تابد (با داخل آن هوا يا) (١٥) جسم پاك ديگرى فاصله نباشد (١٦) .

(١) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام: اراكى، گلپايگانى، خوئى، بهجت، صافى، زنجانى و تبريزى نيست.]

(٢) خوئى، گلپايگانى، بهجت، صافى، تبريزى، زنجانى: با پنج شرط. .

(٣) سيستانى: آفتاب، زمين، ساختمان و ديوار را با پنج شرط پاك مى‌كند: . .

مكارم: تابش آفتاب زمين و پشت بام را پاك مى‌كند. ولى پاك كردن ساختمان و درب و پنجره و مانند آن محل اشكال است. براى پاك شدن زمين و پشت بام با تابش آفتاب چند شرط است: . .

(٤) خوئى، تبريزى، فاضل، زنجانى: اول: آن كه چيز نجس، تر باشد. .

(٥) خوئى، تبريزى: پيش از خشك شدن به تابيدن آفتاب. .

(٦) زنجانى: دوم: آن كه عين نجاست را پيش از تابيدن آفتاب برطرف كنند، يا آن كه تابش آفتاب، عين را برطرف كند. .

سيستانى: دوّم: آن كه عين نجاست در آن چيز باقى نمانده باشد. .

(٧) فاضل: يا پرده. .

(٨) تبريزى: و نيز تابيدن آفتاب از پشت شيشه اشكال ندارد. .

مكارم: ولى تابش از پشت شيشه مانعى ندارد. .

(٩) سيستانى: ولى اگر طورى باشد كه خشك شدن، به آفتاب مستند باشد، اشكال ندارد، [پايان مورد چهارم].

(١٠) مكارم: بقيه مسأله ذكر نشده.

زنجانى: اگر باد به قدرى كم باشد كه مانع از استناد عرفى خشك شدن به آفتاب نباشد اشكال ندارد. . (١١) بهجت: يك مرتبه با هم. . (١٢) (١٣) بهجت: زير يا درون. .

(١٤) گلپايگانى، خوئى، بهجت، زنجانى، تبريزى، سيستانى، صافى: بقيه مسأله ذكر نشده.

(١٥) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيت اللّٰه نورى نيست] (١٦) اراكى: مانند بلوكهاى سيمانى كه وسط آن خالى است.

مسأله اختصاصى

بهجت: مسأله ١٩٣ منقولاتى كه در اصل از زمين بوده ولى به صورتى درآمده كه در حال