تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٤١ - تفسير ابيات

كرده‌اى ، چقدر گردش خواهى كرد تا ؟ كجا به جويندگى خود ادامه خواهى داد ؟ تو كه كاملًا مى دانى آن چه كه شايستهء تست با خود تست ، تو اى آسمان برين ، چقدر اين كرهء خاكى را خواهى پيمود ؟ موسى عليه السلام مى فرمايد : ملامتم نكنيد ، راه زن سير و سلوك ماه و آفتاب نباشيد .
من به سير خود تا نقطهء تلاقى دو دريا ادامه خواهم داد ، باشد كه مرد خدايى را پيدا كنم و دمى چند با مصاحبتش مقام والاى اعتلاى روح را به بينم .
خداوندا ، آن بندهء خاص درگاهت ، خضر را سببى براى تحصيل مرادم بساز ، اگر موفق بهم نشينى آن مرد الهى نشوم ، ساليان دراز به سير و حركتم ادامه خواهم داد .
سالها چيست ؟ هزاران سالها پر زنان بهواى سر كويش پر و بال خواهم گشود . مردم براى عشق نان سالها تقلا مى كنند و باين سو و به آن سو مى دوند . آيا عشق جانان كمتر از عشق نان است آرى خواهم رفت و خواهم دويد و لحظه‌اى باز نخواهم ايستاد .
اين سخن را هم پايانى نيست ، بر گرديم به داستان دقوقى .