تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٧٨ - آيه

((١٤٧٠)) هيچ كس را خود ز آدم تا كنون كى به دست آواز همچون ارغنون
((١٤٧١)) كو به هر وعظى بميراند دويست آدمى را صوت خوبش كرد نيست
((١٤٧٢)) شير و آهو جمع گردد آن زمان سوى تذكيرش مغفّل اين از آن
((١٤٧٣)) كوه و مرغان هم رسايل با دمش هر دو اندر وقت دعوت محرمش
((١٤٧٤)) اين و صد چندين مر او را معجزات نور رويش بىجهات و در جهات
((١٤٧٥)) با همه تمكين خدا روزى او كرده باشد بسته اندر جستجو
((١٤٧٦)) بىزره بافى و رنجى روزىاش مى نيايد با همه پيروزىاش
((١٤٧٧)) اين چنين مخذول واپس ماندهء خانه كندهء دون و گردون مانده
((١٤٧٨)) اين چنين مدبر همى خواهد كه او گنج يابد تا رود پايش فرو ز احمقى خواهد كه بىرنجش زود بىتجارب پر كند دامن ز سود
((١٤٧٩)) اين چنين گيجى نيامد در جهان كه بر آيد بر فلك بىنردبان
((١٤٨٠)) اين همى گفتش به تسخر نك بگير كه رسيدت روزى و آمد بشير
((١٤٨١)) و ان همى خنديد ما را هم بده ز آنچه يابى هديه‌اى سالار ده
((١٤٨٢)) او از اين تشنيع مردم وين فسوس كم نمى كرد از دعا و چاپلوس
((١٤٨٣)) تا كه شد در شهر معروف و شهير كو ز انبان تهى جويد پنير
((١٤٨٤)) شد مثل در خام طمعى آن گدا او از اين خواهش نمى آمد جدا كم نمى كرد از دعا و ابتهال كرد اجابت مستعان ذو الجلال گر گران و گر شتابنده بود عاقبت جوينده يابنده بود
آيه « وَأْتُوا اَلْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَاِتَّقُوا الله لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ٢ : ١٨٩ » (١) ( به خانه ها [ كه وارد مى شويد ] از درهاى آنها داخل شويد و به خدا تقوا بورزيد باشد كه رستگار شويد . )

(١) سوره البقرة ، آيهء ١٨٩ . .