دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧١ - ٣/ ٩ ده نفر از شما به جاى يكى از شاميان

مى‌شمرند، باطل را باطل نمى‌دانند.

آگاه باشيد كه من از عتاب و خطاب شما به ستوه آمدم. روشن بگوييد كه چه خواهيد كرد؟ اگر با من به نبرد دشمنم بيرون مى‌آييد، اين خواسته و محبوب من است و اگر آمدنى نيستيد، وضع خود را برايم روشن كنيد تا ببينم چه خواهم كرد. به خدا سوگند، اگر همگان همراه من به جهاد دشمنتان بيرون نياييد و با آنان پيكار نكنيد تا آن كه خداوند كه بهترين داور است، ميان ما و آنان داورى كند، نفرينتان خواهم كرد، آن گاه خود به سوى نبرد با دشمن خواهم شتافت، هرچند جز ده نفر همراه من نباشند.

آيا باديه‌نشينانِ خشن شاميان بر يارى كردن گم‌راهى از شما شكيباتر و بر اجتماعشان بر باطل از شما بر حمايت از هدايت و حق، استوارترند؟ شما را چه مى‌شود؟ درمان شما چيست؟ آن قوم نيز مثل شمايند كه اگر كشته شوند، تا روز قيامتْ ديگر زنده نخواهند شد».

٣/ ٨

آرزوى يارانى به تعداد اهل بدر

٢٧٧٠. امام على ٧: اى بندگان خدا! از خدا پروا كنيد و يكديگر را بر جهاد همراه پيشوايتان برانگيزيد. اگر از شما يارانى به شمار اهل بدر داشتم كه هرگاه فرمان مى‌دادم، اطاعتم مى‌كردند و آن گاه كه از آنان خواستار قيام مى‌شدم، قيام مى‌كردند، با آنان از انبوهى از شما بى‌نياز مى‌شدم و به نبرد با معاويه و ياران او مى‌شتافتم، كه اين همان جهاد واجب است.

٣/ ٩

ده نفر از شما به جاى يكى از شاميان‌

٢٧٧١. امام على ٧: به خدا سوگند، دوست داشتم كاش به جاى ده نفر از شما يكى از شاميان‌