دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٧ - ٣/ ٦ چرا گريز از خدا؟

خدايا! خودت مى‌دانى آنچه [از جنگ و نبرد] از ما سر زد، نه براى كشمكش قدرت بود، نه براى به چنگ آوردن متاع دنيا، بلكه براى آن بود كه آثار و نشانه‌هاى دين را به‌جاى خود برگردانيم و در سرزمين‌هاى تو اصلاح را آشكار سازيم، تا بندگان مظلوم تو ايمن شوند و حدود تعطيل شده تو برپا و اجرا گردد.

خداوندا! من نخستين كسم كه به حق روى آورد، آن را شنيد و پاسخ داد. جز پيامبر خدا هيچ‌كس در نماز، بر من پيشى نگرفته است.

شما مى‌دانيد كه روا نيست عهده‌دار نواميس مردم و خون‌ها و غنايم و احكام و پيشوايى مسلمانان، بخيل باشد تا به مال مردم چشم طمع داشته باشد، و نه نادان باشد، كه با جهل خويش مردم را به گم‌راهى كشد، و نه جفاكار، كه با جفايش ره بر مردمان ببندد و نه در چرخش دولت‌ها اهل ستم باشد، كه گروهى را بگيرد و گروهى را وا نهد، و نه رشوه گيرنده در داورى، كه حقوق مردم را از بين ببرد و در برابر حدود الهى بايستد، و نه رها سازنده سنّت پيامبر، كه امّت را به تباهى افكند.

٣/ ٦

چرا گريز از خدا؟

٢٧٦٨. امام على ٧: اى مردم [غافل‌] كه از شما غافل نيستند! اى وا گذارندگان [تكليف‌]، كه از شما مؤاخذه خواهد شد! چرا شما را مى‌بينم كه از خدا گسسته به غير او پيوسته‌ايد؟ گويا چارپايانى هستيد كه چوپان آنها را در چراگاهى وباخيز و آبشخورى دردانگيز رها ساخته است، در حالى‌كه همچون گوسفندان پروار براى كشتاريد كه نمى‌دانيد با شما چه خواهند كرد؛ گوسفندانى كه وقتى به آنها نيكى مى‌شود، روزش را روزگار پايدار مى‌پندارد و كارش را سير شدن!

به خدا سوگند، اگر بخواهم به هر يك از شما خبر دهم كه از كجا آمده و به كجا مى‌رود و كارهايش چيست، مى‌توانم؛ ولى بيم آن دارم كه درباره من به پيامبر خدا كافر شويد.