دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٧ - ٣/ ١ گرفتار نافرمانان

فصل سوم

شكوه امام از نافرمانى يارانش‌

٣/ ١

گرفتار نافرمانان‌

٢٧٥٩. امام على ٧ از خطبه‌اش، وقتى كه خبر يافت نعمان بن بشير به «عين التَّمْر» شبيخون زده است: گرفتار كسانى شده‌ام كه چون فرمان مى‌دهم، پيروى نمى‌كنند و آن گاه كه فرا مى‌خوانم، پاسخ نمى‌دهند. اى ناكَسان! براى يارى كردن پروردگارتان منتظر چيستيد؟ آيا آيينى نيست كه شما را گرد آورد؟ و غيرتى نيست كه شما را به خروش آورد؟ من در ميان شما به كمك خواهى ايستاده‌ام و با فرياد، از شما يارى مى‌طلبم. نه سخنم را مى‌شنويد، نه فرمانم را گردن مى‌نهيد، تا آن جا كه كارها سرانجام شومى را نشان مى‌دهد. با شما نه مى‌توان خونخواهى كرد و نه به خواسته‌اى رسيد.

شما را به يارى برادرانتان فرا خواندم، همچون شتر بيمار ناليديد و چون شتر لاغر و زخمى سستى كرديد. آن سپاه اندك و آشفته و ناتوان هم كه از سوى شما نزد من آمدند، چنان بودند كه «گويا به سوى مرگ فرستاده مى‌شوند و آنان نگران‌اند».