دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٣ - ٣/ ٣ روانه كردن عبد الله بن عباس به سوى خوارج

ابن عبّاس گفت: مرا خبرده آيا آن‌گاه كه وى رحلت كرد، اين بنا كاملًا استوار شده و حدودش سراسر تبيين گشته بود يا ويرانه و غيرآباد بود؟

خارجى گفت: بلكه در حالى رحلت كرد كه بنايش كاملًا استوار، حدودش آشكار، و نشانه‌هايش بر پا بود.

ابن عبّاس گفت: راستى گفتى. پس اينك خبرم ده آيا محمّد ٦ را كسى بود تا پس از وى به آباد سازى اين سرزمين پردازد يا نه؟

خارجى گفت: آرى؛ او ياران، خاندان، جانشين و نسلى داشت كه پس از وى به آبادسازى اين سرزمين پردازند.

ابن عبّاس گفت: چنين كردند يا نه؟

خارجى گفت: آرى؛ چنين كردند و اين سرزمين را پس از او آباد ساختند.

ابن عبّاس گفت: اكنون خبرم ده كه آيا امروز اين سرزمين پس از وى همان گونه است كه او با آبادانى كامل و حدود استوار از خود به جاى نهاد، يا ويران است و حدود آن كنار نهاده شده است؟

خارجى گفت: همين است: ويران است و حدودش كنار نهاده شده.

ابن عبّاس گفت: آيا نسل وى اين ويرانى را سبب گشته‌اند يا امّتش؟

گفت: امّتش.

ابن عبّاس گفت: پس آيا تو از جمله امّت او هستى يا از نسلش؟

گفت: از امّتم.

ابن عبّاس گفت: اى عَتّاب! اينك مرا خبر ده كه چگونه اميد رهايى از آتش را دارى، حال آن كه در زمره امّتى هستى كه سرزمين خدا و پيامبرش را ويران كرده و حدودش را كنار نهاده است؟