دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١ - (٤) نقش عوامل نفوذى

برگزين.

على ٧ گفت: «من بيم دارم كه يمنىِ شما فريفته شود؛ زيرا عمرو كسى نيست كه اگر كارى موافق هواى نفس او باشد، ذرّه‌اى از خدا پروا كند».

اشعث گفت: به خدا سوگند، اگر يكى از آن دو، يمنى باشد و داورى‌شان برابر با بخشى از خواسته ما نباشد، براى ما دوست داشتنى‌تر است از آن كه هر دو مُضَرى باشند و داورى‌شان برابر با بخشى از خواسته ما باشد.

بدين سان، عصبيّتِ قبيله‌اى و خوى جاهلى اشعث و تنى چند از همراهانش كه پس از آن، جريان آفرينى نهروان را به دست گرفتند، باعث شد كه مردى تنگْ انديش و احمق چون ابوموسى (از اشعريان كه يَمَنى بودند) درمقابل حيله‌گرى فتنه‌آفرينى چون عمرو (مكّارترينِ قريش) قرار گيرد و سرنوشت تاريخ اسلام، دگرگون شود.