منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٦٧٠ - چهار صد اصل

به ارث برده‌ايم، و آن گونه كه مردم، طلا و نقره‌شان را كنز مى‌كنند (و در جايى مخفى و محفوظ مى‌دارند) ما آن را نگهدارى مى‌كنيم‌[١].

از قُتَيبه رسيده است كه گفت:

مردى از امام صادق عليه السلام مسئله‌اى را پرسيد، امام پاسخ آن را داد. آن مرد گفت: اگر به نظرت چنين و چنان مى‌آمد، چه مى‌گفتى؟

امام عليه السلام فرمود: دَم فرو بند! پاسخى را كه من به تو دادم، از رسولِ خدا بود. ما از اهل رأى و نظر نيستيم‌[٢] (و از خود، رأيى نداريم).

اين استمرار در تدوين و اعتماد مطلق به اينكه منقولات، عين همان سخنانى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله گفته است، جز مكتب اهل بيت در هيچ جاى ديگر يافت نمى‌شود. مكتبى كه بر اساسِ تدوين و شالوده بناى مكتبِ تعبّد محض مى‌باشد. پس از اين روشنگرى، اهل انصاف مى‌توانند مروياتِ دل‌خواه خويش را برگزينند.

اكنون زمانِ نقل كلام دكتر مصطفى اعظمى درباره شيعه است، مى‌گويد:

شيعه‌اى كه در حال حاضر در جهان هست، بيشتر دوازده امامى است. اينان به پيروى سنّتِ پيامبر صلى الله عليه و آله قائل‌اند، و اختلافِ ميان ما و آنها در طريقِ اثباتِ سنّت مى‌باشد، نه خودِ آن‌[٣].

[١] . همان، ص ٢٩٩، حديث ٣.

[٢] . اصول كافى ١: ٥٨ باب البدع والرأى ...، حديث ٢١.

[٣] . دراسات فى الحديث النبوى ١: ٢٥.