منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٦٢٥ - امام محمّد باقر عليه السلام

به همين جهت، امام باقر و صادق عليه السلام كتاب امام على عليه السلام را زياد به رُخ مى‌كشيدند تا نظر اهل رأى را باطل سازند و ثابت كنند كه سخنانشان بازگويى رواياتِ پيامبر- بى‌تغيير و تبديل- است و تحتِ تأثير جريانات سياسى نمى‌باشد.

از امام باقر عليه السلام نقل شده كه به زراره گفت:

اى زُراره، از اصحاب قياس در دين برحذر باش! آنان علمى را كه عهده‌دار بودند واگذاشتند و در علمى كه به آنان مربوط نمى‌شد، خود را به زحمت انداختند؛ اخبار را تأويل مى‌كنند، و بر خدا دروغ مى‌بندند. گويا يكى از آنها را مى‌نگرم كه از پيش صدايش زنند و او از پس جواب مى‌دهد، از پس صدايش مى‌زنند از پيش جواب مى‌دهد!

اينان سردر گم‌اند و در زندگى و ديندارى حيران مى‌مانند[١].

در خبر عُذافِر صَيْرفى آمده است:

مى‌گويد: من با حَكَم بن عُتَيْبَه نزد ابى جعفر عليه السلام بودم. امام او را گرامى مى‌داشت. او به پرسش از امام پرداخت تا اينكه در مسئله‌اى اختلاف كردند.

ابو جعفر عليه السلام فرمود: پسرم، برخيز و كتابِ على را بياور! [آن حضرت برخاست‌] و طومار نوشته بزرگى را آورد. امام باقر عليه السلام آن را گشود و به وارسى در آن پرداخت تا اينكه آن مسئله را يافت، فرمود:

«اين، خط على و املاى رسول خداست!».

رو به حكم كرد و فرمود: اى ابا محمّد، تو و سَلَمه و ابو مِقْدام به هر چپ و راستى خواستيد برويد، به خدا سوگند، هيچ علمى را نمى‌يابيد كه مطمئن‌تر از علمِ قومى باشد كه جبرئيل بر آنها نازل شد[٢].

[١] . امالى مفيد: ٥٢.

[٢] . رجال نجاشى: ٣٦٠، رقم ٩٦٦.