منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٥١ - حديث ارِيْكَه

و اين خود، بار ديگر، بيانگر اين است كه فهم احكامِ خدا از قرآن- به تنهايى- امكان ندارد؛ پس مى‌بايست رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگامى كه مسلمانان را به سنّت و عترت ارجاع مى‌دهد، به سنّتِ روشن و عترتِ شاخص، ارشاد كرده باشد.

حديث ارِيْكَه‌

اين سخن ابوبكر (كه مى‌گويد: در ميان ما و شما كتاب خداست؛ حلالش را حلال بدانيد ...) حديث اريكه را به ياد مى‌آورد كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله به چند طريق روايت شده است. در مسند احمد[١]، سنن ابن ماجَه‌[٢]، سنن ابى داود[٣] سنن دارمى، سنن بيهقى‌[٤]، و ديگر كتاب‌ها[٥] آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

يُوشَك الرجلُ مُتّكئ علي أريكته، يُحدِّثُ بحديثي، فيقول: بَيْنَنا وبينكم كتابُ الله؛ فما وجدناه فيه مِنْ حلال أحْلَلْناه، ومِن حرام حَرَّمْناه؛

به زودى مردى مى‌آيد كه بر سرير قدرت تكيه مى‌زند و حديثِ مرا بر زبان مى‌آورد و مى‌گويد: ميان ما و شما كتاب خدا هست؛ حلالى را كه در آن يافتيم حلال مى‌كنيم و حرامش را (بر خود) حرام مى‌سازيم.

و در ذيل بعضى از نصوص پيشين آمده است:

ألا وإنّي قد أُوتيتُ القرآنَ ومثلَه‌[٦])

؛ هان بدانيد! قرآن و مثلِ آن به من داده شد.

و در بعضى ديگر هست:

ألا إنّي أُوتيتُ الكتابَ ومثلُه معه‌[٧]؛

هان! كتاب خدا به من داده شد، و همانندِ آن با اوست.

[١] . مسند احمد ٤: ١٣٢، حديث ١٧٢٣٣.

[٢] . سنن ابن ماجه ٦: ١، باب تعظيم حديث رسول صلى الله عليه و آله حديث ١٢.

[٣] . سنن ابى داود ٤: ٢٠٠، حديث ٤٦٠٤.

[٤] . سنن بيهقى ٩: ٣٣١، حديث ١٩٢٥٢.

[٥] . دلائل النبوّة ١: ٢٥( وجلد ٦، ص ٥٤٩)؛ الإحكام( ابن حزم) ٢: ٢١٠؛ الكفاية فى علم الروايه: ٢٣.

[٦] . مسند احمد ٤: ١٣٠، حديث ١٧٢١٣؛ الكفايه( خطيب): ٢٣.

[٧] . مسند احمد ٤: ١٣٠؛ سنن ابى داود ٤: ٢٠٠، حديث ٤٦٠٤.