منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٤٧٢ - نگرش اهل بيت عليهم السلام
نفرين بر اصحاب قياس! آنان كلام خدا و سنّت پيامبرش را تغيير دادند، و به [پيشوايان] راستين دين خدا اتهام زدند.
* عُبيده سلمانى مىگويد: از حضرت على عليه السلام روايت مىشد كه آن حضرت بيع امّ ولد (كنيزانى كه از مولاشان صاحب فرزندند) را جايز دانسته است! امام باقر عليه السلام فرمود:
بر عُبَيده دروغ بستهاند (يا فرمود: عُبيده بر حضرت على عليه السلام به دروغ اين نسبت را داده است) اينان مىخواهند حكم به قياس را به آن حضرت نسبت دهند، اين كار را نخواهند توانست! ما فرزندزادگانِ على هستيم، آنچه را از على برايتان حديث مىكنيم، سخن آن حضرت است و آنچه را انكاركنيم افترائى بر اوست؛ ما مىدانيم كه قياس جزو دين على نيست، كسى قياس مىكند كه كتاب و سنّت را نمىداند! حرف هاى آنان گمراهتان نسازد، آنان از گمراه سازى دست برنمىدارند ...[١]
* ابو بصير مىگويد به امام صادق عليه السلام گفتم: چيزهايى بر ما وارد مىشود كه در كتاب و سنّت پاسخ آنها را نمىيابيم، آيا نظر خودمان را درباره آنها ابراز داريم؟ امام عليه السلام فرمود:
لا، أما أنّك إن أصَبْتَ لم تُؤْجر، وإن أخْطَأْتَ كَذَبْتَ علي الله عزّ وجلّ[٢]؛
خير، مگر نمىدانى اگر درست بگويى پاداشى ندارى و اگر خطا كنى بر خداى بزرگ دروغ بستهاى[٣]!
از امام على بن حسين عليه السلام روايت شده كه فرمود:
إنّ دينَ اللهِ لا يُصاب بالعقول الناقصة والآراء الباطلة والمقاييس الفاسدة، ولا يُصاب إلّا بالتسليم؛ فَمَن سَلَّم لنا سَلِمَ، ومَن اقتدي بنا هُدِي، وَمَن كان يَعمَلُ
[١] . دعائم الإسلام ٢: ٥٣٦، حديث ١٩٠٢؛ مستدرك وسائل الشيعه ١٧: ٢٥٤، حديث ٢١٢٦٧.
[٢] . المحاسن ١: ٢١٣، حديث ٩٠؛ اصول كافى ١: ٥٦، باب البدع والرأى ...، حديث ١١.
[٣] . بعيد نيست كه مقصود امام عليه السلام گوشه زدن به خطاى ملتزمان به اجتهاد و رأى باشد كه همان صحيح دانستنِ فتواى امرا و حكّام است. به دليل سخنى كه از عبدالله بن عمرو بن عاص و ديگران روايت شده است.