منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٤١١ - استمرار جريان اجتهادِ ابوبكر و عمر در دوران معاويه

اينك به استمرار جريان اجتهادات و خودرأيى هاى ابوبكر و عمر در دوران معاويه و پس از آن، مى پردازيم ابن عساكر مى‌نگارد:

معاويه بر منبر دمشق مى‌گفت: بپرهيزيد از اينكه از رسول خدا حديث كنيد مگر حديثى كه در دوران عُمَر ذكر شده است‌[١].

در صحيح مسلم از يَحْصُبى روايت شده كه گفت:

شنيدم معاويه مى‌گفت: برحذر باشيد از نقل حديث مگر حديثى كه در دوران عُمَر بر زبان آمده است؛ چراكه عمر مردم را در [مخالفت با امر و نهى‌] خداى بزرگ بيم مى‌داد[٢].

ابن عدى از اسماعيل بن عبيدالله نقل مى‌كند كه:

معاويه از نقل حديث از رسول خدا نهى مى‌كرد مگر حديثى كه در زمان عُمَر ذكر شده و عمر آن را امضا كرده است‌[٣].

ابن عساكر از رجاء بن حيوة مى‌آورد كه گفت:

معاويه از نقل حديث نهى‌مى‌كرد ومى‌گفت: از رسول خدا حديث مكنيد[٤].

[١] . تاريخ دمشق ٢٩: ٢٧٤.

[٢] . صحيح مسلم ٢: ٧١٨، باب النهى عن المسأله، حديث ١٠٣٧؛ المعجم الكبير ١٩: ٣٧٠، حديث ٨٦٩؛ مسند الشاميين ٣: ١٢٩، حديث ١٩٣٣( با لفظ« إيّاكم وأحاديث رسول الله»).

[٣] . الكامل ١: ١٩، باب ١٤.

[٤] . تاريخ دمشق ٥٩: ١٦٧.