منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ١٥٣ - موضع گيرى ابوبكر و عمر در برابر اين دو شيوه

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ** ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ* مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ‌* وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ‌[١]؛

اين قرآن، سخن رسولى با كرامت است كه در نزد صاحب عرش، مقام و منزلت والا و بالا دارد، فرمانْ‌بردارِ امين است؛ و اين صاحب شما مجنون نيست.

وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ* وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ‌[٢]؛

اين قرآن، سخنِ شاعر [و بافته‌هاى خيالى‌] نمى‌باشد، اندكى مى‌توانند باور كنند كه قرآن سخن حق و راستين است؛ اين قرآن سخنِ كاهن (پيش‌گويى) نيست، كم‌اند كسانى كه به خود آيند و اين حقيقت را دريابند.

ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى‌* وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌[٣]؛

صاحب شما گمراه نيست و به كژراهه نيفتاد؛ از روى هوا سخن نمى گويد. جز سخنِ وحى بر زبانش جارى نمى‌شود.

تعبُّدناپذيرى شيخين در امتثال امر پيامبر و اجتهاد به رأى آنها و مصلحت‌نگرى‌شان در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله امر تأمّل برانگيز است وسزامند وارسى وتحليل.

* عمر در جريان صلح حديبيّه بر پيامبر صلى الله عليه و آله اعتراض كرد و گفت: مگر تو- به راستى- پيامبر نيستى؟

فرمود: بلى.

پرسيد: مگر نه اين است كه ما برحق‌ايم و دشمنانِ ما بر باطل‌اند؟

فرمود: آرى.

پرسيد: پس چرا به خاطر دينمان به خوارى تن دهيم؟

[١] . تكوير/ ١٩- ٢٢.

[٢] . الحاقّه/ ٤١- ٤٢.

[٣] . نجم/ ٢- ٤.