مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩١ - ماده فلسفی هیچگاه از صورت جسمیه جدا نمی شود
است- یعنی در یک جای معین با اشیاء نسبت دارد و در حالی که با اشیاء نسبت دارد وجود دارد- باز همان شقوق میآید که آیا به صورت نقطه موجود است؟ نقطه، مستقل نمیتواند وجود داشته باشد؛ یا به صورت غیر نقطه وجود دارد؟ باز لازم میآید خودش ابعاد داشته باشد. فرض کردیم که او معرّای از همه ابعاد، مستقلا خودش وجود دارد. این است که همه فروضی که میشود را شیخ رد میکند؛ میگوید پس ماده مجرد از صورت نمیتواند وجود پیدا کند. این خلاصه فصل است تا اینجا [١].
[١]. سؤال: آیا اصولا امکان دارد که ما ماده ذی وضع تصور کنیم ولی بدون ابعاد ثلاثه؟
استاد: البته واقعا که وجود ندارد، ولی تصورش میکنیم.
- منظور این است که «وضع» تصور بکنیم ولی «بعد» تصور نکنیم؟
استاد: یعنی نقطه جوهری؛ یعنی یک جوهری که حالت نقطه را داشته باشد. همان جزء لایتجزّی که نظریه متکلمین است.
- آن را هم که واقعا تصور نمیکنیم.
استاد: فرض میکنیم، فرض وجود چنین امری را میکنیم منتها برهان آن را رد میکند.