مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٧٥ - جواب
و حملش بر تقيّه متعيّن است جمعا بين الأدلّة.
و در «صحيح بخارى» از عبد اللّه بن مغفّل روايت كرده كه گفت: ديدم رسول خدا را در روز فتح مكّه بر شترش درحالىكه مىخواند سورۀ فتح را و ترجيع مىكرد، يعنى غنا مىنمود، [راوى] گفت: «اگر نه اين بود كه مردم دور من جمع مىشدند، هرآينه ترجيع مىكردم، چنانكه آن حضرت ترجيع مىكرد [١].
و صاحب «قاموس» رسالهاى در بيان اخبار موضوعه و دروغ نوشته و در آن چنين گفته كه: باب تحريم خواندن قرآن به غنا، و الحال ثابت نشده است در آن چيزى، بلكه خلاف آن وارد شده است در صحيح، و آن اين است كه: پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) داخل مكّه شد روز فتح واو مىخواند سورۀ فتح را به غنا [٢]، راوى گفت: كه ترجيع اين است: آ آ آ [٣]، تمام شد كلام صاحب «قاموس»، پس ديدۀ بصيرت بگشا!
و امّا اخبار حسن صوت و تحسين صوت و تحزين آن [٤] پس مطلقا دخلى به مدّعا ندارد، زيرا كه صداى صاف و نرم و نازك حسن است و محزّن است، يا مطرب مانند: حسن صورت، و صداى زبر و درشت و ناهموار قبيح است مانند صداى اوايل بلوغ در اكثر مردم، خصوصا مردان، و گاه هست كه صداى نرم و خوب به خوردن بعضى چيزها ضايع مىشود، مثل: خوردن ماست و سركه و بعضى سبزيها مثل سير و پياز و امثال آن، و بعضى از صداهاى درشت و ناهموار به خوردن بعضى از چيزها خوب و هموار مىشود، مثل آب گرم و نبات و امثال
[١] صحيح بخارى: ٣/ ٢٩٣ حديث ٤٨٣٥.
[٢] لازم به يادآورى است كه: در كتاب «سفر السعادة» (ترجيع) ذكر شده است كه صحيح مىباشد.
[٣] سفر السعادة: ١٥٢.
[٤] وسائل الشيعة: ٦/ ٢١٠- ٢١٢ باب ٢٤.