مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٦٥ - جواب
جواب:
بلى، چون متضمّن هتك عرض [١] مظلوم است.
سؤال ضكز [٨٢٧]:
آيا به مجرّد شروع در غيبت واجب مىشود كه او را منع كنند، يا بعد از اتمام؟
جواب:
اگر در شروع معلوم شود كه غيبت است در اوّل بايد منع كرد.
سؤال ضكح [٨٢٨]:
غيبت فاسقان در امرى كه سامعان يا بعضى از ايشان از آن خبر دارند جايز است يا نه؟
جواب:
هرگاه فاسق متظاهر است به فسق و اخفا نمىكند، دور نيست كه غيبت او در همان فسق جايز باشد، و اگر اخفا كند جايز نيست و احوط ترك است مگر آنكه نهى از منكر بدون آن نشود.
سؤال ضكط [٨٢٩]:
«لا غيبة لفاسق» [٢] چه معنى دارد؟
جواب:
ظاهرا مراد آن است كه: در آن فسقى كه اظهار آن مىكند غيبت او حرمت ندارد. و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه بعد از اظهار بعضى از فسقها غيبتش در بعضى مخفى نيز حلال مىشود.
و نيز احتمال مىرود كه: مراد دفع توهّم حليّت باشد يعنى: حلال نيست غيبت فاسق هر چند اظهار فسق كند، و اظهار معروفيت به فسق سبب حليّت اين فسق نمىشود، چنانكه زنا حلال نمىشود به شوهردارى- مثلا- كه راضى به زنا شود و علانيه زنا كند، و أشهر أظهر در معنى حديث همان اوّل است.
سؤال ضل [٨٣٠]:
هرگاه گوينده ادّعاى تظاهر كند و بر شنونده معلوم نباشد چه كند؟
جواب:
بايد گوش ندهد، يا برخيزد هرگاه منع نتواند كرد.
[١] ج: حرمت.
[٢] عوالى اللئالى: ١/ ٤٣٨ حديث ١٥٣، القواعد و الفوائد: ٢/ ١٤٨، كنز العمال: ٣/ ٥٩٥ حديث ٨٠٧١، بحار الانوار: ٧٢/ ١٦١، مستدرك الوسائل: ٩/ ١٢٩ حديث ١٠٤٥٣.