مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٠٥ - سؤال غقكو ١١٢٦
جواب:
بلى، و خباثتش معلوم نيست، و اجتناب از عرق در اوقات و بلاد حارّه مانند: حرمين شريفين مؤدّى به حرج است غالبا.
و در حديث وارد است كه زنى از حضرت رسول (صلّى اللّه عليه و آله) خواهش لقمهاى نمود كه در دهن آن حضرت بود و گرفت و در حضور آن حضرت خورد [١].
و همچنين حضرت علي بن جعفر (عليه السلام) آب دهان حضرت امام محمّد تقى (عليه السلام) را مكيد و خورد [٢].
و حضرت امام زين العابدين (عليه السلام) بعد از مقدّمۀ كربلا در وقت طعام و شراب آن قدر مىگريست كه آنها را مخلوط به اشك مىنمود و تناول مىفرمود [٣].
سؤال غقكد [١١٢٤]:
زن و نابالغ و جنب و حايض ذبح مىتوانند نمود؟
جواب:
بلى، و در زن بدون ضرورت كراهت دارد.
سؤال غقكه [١١٢٥]:
گاهى حيوان را مىدوشند و در ميان شير بول مىكند و فضله مىاندازد، و گاه هست كه آن روان است و ممزوج به شير مىشود چه حكم دارد؟
جواب:
دغدغه ندارد و حلال است و خلافى در آن نيست، و بهتر و احوط آن است كه آن قدر كه تغييرش به بول و فضله معلوم باشد از آن اجتناب كنند، و اللّه العالم.
سؤال غقكو [١١٢٦]:
ألغاز الحجر، قيل: أ يحجر الحاكم على صاحب الثور؟ قال: نعم ليأمن غائلة الجور.
قيل: فهل يضرب على يد اليتيم؟ قال: نعم إلى أن يرشد و يستقيم.
قيل: فمتى يبيع بدن السفيه؟ قال: حين يرى الحظّ فيه.
[١] بحار الأنوار: ١٦/ ٢٨١ حديث ١٢٤.
[٢] كافى: ١/ ٣٢٣ حديث ١٤.
[٣] بحار الأنوار: ٤٥/ ١٤٩.