مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٦٨ - جواب
هست، مضمونش چيست و جوابش به چه نحو است؟
جواب:
امام فخر رازى در «تفسير كبير» نزد تفسير آيۀ: إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كٰانُوا إِخْوٰانَ الشَّيٰاطِينِ [١] گفته است كه: مراد به إخوان در اينجا شارب دخان است، يعنى: كسى كه دود مىكشد، چنانكه حضرت پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود كه:
«برادران شياطين دو قوم خبيثند كه آنها شارب دخان و خورندۀ گياه [حشيش] اند» [٢].
و از كتاب «صحيح بخارى» منقول است كه: حضرت رسول (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود كه: «اجتناب كنيد از اهل بدعت و ضلالت زيرا كه آنها از من نيستند»، گفتند: يا رسول اللّه كيانند اهل بدعت و ضلالت؟ فرمود: «دوازده گروهند»: اوّل: كشندۀ دود، دويم: خورندۀ گياه [حشيش]، سيّم: لوطى، چهارم: محتكر [٣]، پنجم:
خورندۀ ربا، ششم: خورندۀ مال يتيم، هفتم: كسانى كه دوست نمىدارند علما و سادات را، هشتم: غيبتكننده، نهم: سخن چين، دهم: بازىكننده به نرد و شطرنج، يازدهم: كسانى كه ساز مىنوازند و دف مىزنند، دوازدهم: كسانى كه نفاق ميان مردم مىاندازند ٤.
و در حديث ديگر حضرت فرموده كه: «كسانى در آخر الزمان بيايند كه به سبب دود با هم دوستى نمايند و گويند كه از امّت منند و از امّت من نباشند و از اصحاب شمال باشند، زيرا كه دود شراب اشقياست از كافران»، بعد از آن حضرت فرمود: «هر كه خواهد فرق كند ميان اهل بهشت و اهل آتش، پس نگاه كنند بسوى شارب دخان»- پس فرمود-: «اي أبو هريرة! هر كه يك مرتبه شرب دخان كند، گويا كه هفتاد مرتبه زنا كرده است و هر كه دو مرتبه
[١] اسراء (١٧): ٢٧.
[٢] ٢ و ٤ در مظانش نيافتيم.
[٣] ب، ه: متكبّر.