مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٩٤ - جواب
سؤال خفد [٦٨٤]:
هرگاه متمكن از تحصيل قبله به قاعدۀ هيئت باشد رجوع به قول ديگرى مىتوان كرد يا نه؟ و در صورت تعارض اقوال، يا قاعده با قول؛ چه كند؟
جواب:
به هر يك كه ظنّ بيشتر به هم رسد بايد عمل كند.
سؤال خفه [٦٨٥]:
هرگاه بغير از جدى- از ستارههاى ديگر- تجربۀ قبله نموده باشد در صورتى كه جدى معلوم نباشد- به سبب ابر يا غيره- به آن ستارهها رجوع مىتوان كرد؟
جواب:
به هر علامتى كه مورث ظنّ شود در صورت ضرورت عمل مىتوان كرد.
سؤال خفو [٦٨٦]:
در [حال] سوارى كه در استقبال قبله اكتفاء به تكبير احرام توان كرد؛ آيا اكتفا به گردانيدن رو به تنهائى مىتوان كرد؟
جواب:
اگر تواند كه جميع بدن را بگرداند بهتر، بلكه احوط است.
سؤال خفز [٦٨٧]:
و ما اسم على ستّة كلّها * * * سوى واحد من «هويت السمانا»
و أربعة من «هويت السمانا» * * * أتت فيه أصلا فزده بيانا [١]
جواب:
هو سلسبيل فإنّ وزنه «فعلليل»، فحروفه كلّها من الزوائد إلّا الباء [٢].
[١] لاحظ! الأشباه و النظائر: ٤/ ٢٣٤.
[٢] لازم به يادآورى است كه: سؤال شده است كدام اسم شش حرفى است كه پنج حرفش از حروف «هويت السمان» و زوايد باشد- تمام حروف زوايد در جملۀ «هويت السمان» جمع شده است- و فقط يك حرفش از حروف اصلى و غير زايد مىباشد، و چهار حرف از حروف زوايد بعنوان اصلى در اين كلمه آمده است؟
جواب داده شد كه آن اسم «سلسبيل» است كه غير از حرف «باء» بقيّه حروف- كه حرف