مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٠٠ - سؤال خصح ٦٩٨
و تشهد او نباشد سنّت است كه به تبعيّت امام به عمل آورد، لكن در جائى كه محلّ تشهد او نيست بهتر آن است كه بر سر پا نشسته تشهد خواند، و در وقت سلام امام بهتر است كه مشغول شود به صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّد تا امام سلام آخر را دهد، پس برخيزد و آنچه از نمازش باقى مانده تمام كند.
و در دو ركعت آخر امام كه [ركعت] اوّل مأموم باشد؛ به قدر مقدور حمد و سوره را بخواند هر چند كه امام به عوض تسبيح [سوره حمد] قرائت كرده باشد.
و اگر قبل از فراغ امام به ركوع رود؛ قطع كند و به امام ملحق شود.
و اگر در حين اقتداء نداند كه ركعت چندمين امام است از مأمومين استعلام كند و به اشاره از ايشان معلوم نمايد [١]، و با عدم امكان استعلام نظر به خواندن حمد اشكال به هم مىرسد [٢]، شايد بنابر دو ركعت اوّل گزاردن أقوى باشد، و اگر بعد از نماز خلافش معلوم شود [٣] أحوط اعاده است، و اللّه يعلم.
سؤال خصز [٦٩٧]:
أيّ ظرف يضاف إن لم تضفه * * * لسوى ما أضفت مع حرف عطف
لم يجز، و الحروف قد جاء فيها * * * مثل هذا بيّن لنا أيّ حرف [٤]
جواب:
هو الظرف في قولك [٥]: بيني و بينك اللّه، و ما جاء [٦] من الحروف مثل هذا في مثل قولك: أخزى الكاذب منّي و منك.
سؤال خصح [٦٩٨]:
و لام طلّقت كلما ثلاثا * * * طلاقا ليس يعقبه اجتماع
[١] ه: كند.
[٢] الف: مىرساند.
[٣] ه: گردد.
[٤] لاحظ! الاشباه و النظائر: ٤/ ٢٤١.
[٥] في ب: قوله.
[٦] كذا في النسخ، و الظاهر الصحيح: و قد جاء.