مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٩٧ - جواب
صحيح است يا نه؟
جواب:
اصلى ندارد و روايتش ضعيف و متروك است [١]، يا محمول است بر صورت احتمال ثبوت قضاء نه بر صورت علم يا ظنّ و بايد قضاء را آن قدر بكند كه آنچه متيقّن است به عمل آيد، و احوط آن است كه: آن قدر بكند كه ظنّ او غالب شود كه همه را كرده است.
سؤال خصد [٦٩٤]:
كسى كه مدّتى از عمر او گذشته و حروف حمد و سوره و اذكار واجبه را از مخرج اداء نمىكرده و نمىدانسته كه اين واجب است؛ آيا بايد نمازها را اعاده كند يا نه؟
جواب:
بلى به اجماع كلّ علماء [٢]، و همچنين هرگاه اعراب را غلط خوانده مطلقا على الأشهر الأظهر، يا در همين صورتى كه آن غلط مغيّر معنى باشد مثل كسر «كاف» إيّاك و ضمّ «تاء» أنعمت، نه غير مغيّر مثل فتح دال الحمد بنابر قولى [٣].
سؤال خصه [٦٩٥]:
و ما حرف يليه الفعل مجزوما و مرفوعا * * * و ينصب بعده أيضا و كلّ جاء مسموعا [٤]
جواب:
هو الواو في نحو: لا تأكل السمك و تشرب اللبن.
سؤال خصو [٦٩٦]:
شروط و كيفيت نماز جماعت را بيان فرمائيد؟
جواب:
بايد پيشنماز عادل باشد و نماز مأموم و امام در هيئت و اجزاء موافق باشد نه مثل نماز يوميّه با نماز آيات و عيد واجب، و مخالفت در عدد
[١] لازم به يادآورى است كه: حديثى كه دلالت نمايد كه در روز جمعه چهار ركعت نماز بخواند ...
نيافتيم، اما شبيه به اين مطلب روايتى در بحار الانوار: ٨٨/ ٣٨٤ ذكر شده است.
[٢] تذكرة الفقهاء: ٣/ ١٤٠، حدائق الناضرة: ٨/ ١١٤.
[٣] مدارك الأحكام: ٣/ ٣٣٨.
[٤] لاحظ! الأشباه و النظائر: ٤/ ٢٣٩.