مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٨٦ - جواب
نفقه است.
بنابراين؛ در صحّت عقد اشكال به هم مىرسد هر چند كه مرد مضايقه در دادن نداشته باشد يا به عنوان استحقاق شرعى فهميده باشد و داند كه ضعيفۀ فقيره مستهلكه متعۀ نود سال به يك اشرفى از براى نفقه شده و بدون آن به پنجاه تومان راضى نمىشود قطعا و جزما مگر به عنوان زور و جبر، و بر تقدير عدم استحقاق شرعى به مجرد صيغه مستحق نمىشود الّا به شرط ضمن العقد، مانند اشتراط نفقه از قبيل نوكر و عملۀ بنّا، زيرا كه متعه اجير است بلا خلاف.
و بر تقدير اشتراط؛ شرط است تعيين نفقه جنسا و نوعا و وصفا و قدرا، كه مثلا: هر روز نان گندم و طعام برنج مىدهد يا غير آن و چقدر مىدهد، و همچنين در رخت بلا خلاف بين العلماء و اين نيز خلاف نفقۀ زوجۀ دائمه است كه آن محوّل بر تحديد وارد در شرع [١] است از مقدار معلوم يا عرف عادت زوج يا زوجه على الخلاف [٢].
و بر هر تقدير؛ حكم اجير ندارد بلا خلاف، و هرگز تحديدات مذكوره در متعه نشده و نمىشود و موجب اشكال عظيم در صحّت عقد مىگردد مگر آنكه زوجه غنيّه باشد و اهتمامى در گرفتن نفقه نداشته باشد، يا آنكه شرط كنند كه هر روز به جهت نفقه يك عباسى- مثلا- بگيرد، پس اگر بعد از آن با همديگر بسازند به هر نحو كه مراضات در نفقه شود مانع ندارد و ضرر به عقد نمىرساند، و اللّه يعلم.
سؤال غصط [١٠٩٩]:
هرگاه غير ولىّ شرعى عقد تمتع از براى صغير يا صغيره بندد افادۀ محرميت مىكند يا نه؟
جواب:
نه مگر بعد از بلوغ و رشد و امضاء با تحقّق شروط لازمه.
[١] ب: شريعت.
[٢] مراجعه شود به: مسالك الافهام: ٨/ ٤٥٥- ٤٥٧، حدائق الناضرة: ٢٥/ ١١٩- ١٢٢.