مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٥٩ - جواب
بود [١].
و دليل بر امامت باقى ائمه آن است كه: هر امامى امام بعد از خود را جانشين خود نمود [٢].
و دليل ديگر آن است كه: به قول سنّى و شيعه، هر يك از دوازده امام در عصر خود اعلم از همه كس بودند [٣]. و مردم در مسائل احتياج به ايشان داشتند و ايشان به كسى احتياج نداشتند، و محتاج اليه لايق امامت است نه محتاج، به دليل آيه: أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لٰا يَهِدِّي إِلّٰا أَنْ يُهْدىٰ [٤] يعنى: كسى كه مردم را به راه حق راهنمائى كند سزاوارتر است به اينكه او را متابعت كنند از كسى كه خود حق را نداند و محتاج به ديگرى باشد.
و [دليل] ديگر آنكه: سنّى و شيعه روايت كردهاند كه حضرت پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) اشاره كرده به امام حسين (عليه السلام) و فرمود: «اين پسر من امام است و پسر امام است و برادر امام است و پدر نه امام است كه نهم ايشان قائم ايشان است [٥]، يعنى: صاحب الزمان است».
و نيز بايد اعتقاد كند و اقرار نمايد كه هر امامى و همچنين حضرت فاطمه (عليها السلام)- دختر پيغمبر- مثل پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) معصومند از گناهان و كارهاى غلط و سهو و نسيان در عبادت و غير آن.
[١] مسند احمد: ٥/ ٣٥٥، صواعق المحرقه: ٤٤، سرّ العالمين غزالى: ١٠ و ١١، ملل و نحل شهرستانى: ١/ ١٤٥، تذكرة الخواص: ٢٩.
لازم به يادآورى است كه: علامۀ امينى اين روايت را در «الغدير: ١/ ٢٧٠- ٢٨٣» از شصت كتاب معتبر اهل سنت نقل كرده است.
[٢] ينابيع المودّة: ٢/ ٥٢٩، بحار الانوار: ٣٦/ ٣٠٩ و ٣٤٤.
[٣] بحار الانوار: ٣٦/ ٣٠٣ و ٣٠٤ حديث ١٤٢، ينابيع المودة: ٢/ ٥٣٥، مراجعه شود به احقاق الحق:
٤/ ٥٨ و ٥٩.
[٤] يونس (١٠): ٣٥.
[٥] كفاية الاثر: ٤٥، بحار الانوار: ٣٦/ ٣٠٤ حديث ١٤٣، كشف المراد: ٤٢٣، ينابيع الموده: ٢/ ٥٣٤.