مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٢٣ - جواب
بعضى گفتهاند كه: همان است كه بعد از نزول خطيب از منبر مىشود بعد از اذان اوّل [١].
و بر هر تقدير در آن معتبر است كه: هر دو اذان در دو وقت باشند و با هم نباشند.
و اما حكمش پس مشهور حرمت است [٢]، بعضى مكروه مىدانند [٣]
احتياط در ترك است و اكتفا به يك اذان از براى جمعه و عصر، يا ظهر و عصر روز جمعه هرگاه جمع بين صلاتين به ترك نافله و فصل طويل- كه مانع صدق عرفى جمع باشد- [شده باشد] و الّا استحباب اذان ثانى باقى خواهد بود على الأظهر.
سؤال ظنج [٩٥٣]:
حديثى وارد است كه هرگاه عقد نماز بىريا شود [٤] و در اثناء به عمل آيد ضرر ندارد [٥] چه معنى دارد؟
جواب:
علماء آن را تأويل كردهاند به اينكه در اثناء به خاطرش رسد و باز تدارك نمايد و دل بر آن نبندد [٦].
سؤال ظند [٩٥٤]:
كسى كه بعد از تكبيرة الاحرام خم شود و دست به زمين رساند- از براى درست گذاشتن مهر و غيره- نماز او چه صورت دارد؟
جواب:
باطل است على المشهور الاقوى.
[١] سرائر ابن ادريس: ١/ ٢٩٥، تنقيح الرائع: ١/ ٢٢٩.
[٢] حدائق الناضرة: ١٠/ ١٧٨.
[٣] مبسوط شيخ طوسى: ١/ ١٤٩، معتبر: ٢/ ٢٩٦.
[٤] الف: باشد.
[٥] لازم به يادآورى است كه: چنين حديثى در رابطه «ريا» وارد نشده است بلكه شبيه اين حديث در كافى: ٣/ ٢٦٨ حديث ٣ دربارۀ «عجب» وارد شده است كه بعضى از علماء از اين حديث در رابطه با «ريا» استفاده كردهاند، مراجعه شود به: جواهر الكلام: ٢/ ١٠٢.
[٦] مرآة العقول: ١٥/ ١٣.