مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١١٦ - جواب
كشيدهاند [١] در شب بيست و پنجم ماه ذى القعده، و به اين سبب روز آن را روز «دحو الارض» مىگويند [٢].
و نيز روايت شده كه: «آن را كعبه گفتهاند به جهت آنكه مربع است و مربع شد، به جهت آنكه برابر بيت المعمور واقع شده، و آن مربع است به جهت آنكه محاذى عرش است، و عرش مربع است از براى آنكه: كلماتى كه بناى اسلام بر آن است چهار است و آن: سبحان اللّه، و الحمد للّه، و لا إله إلّا اللّه، و اللّه أكبر است [٣].
و وجه تسميه كعبه به بيت اللّه آن است كه: عرب آن خانه را مخصوص به حق سبحانه مىدانستهاند، و حق تعالى را نزد هر طايفه اسم خاصّى هست كه در وقت دعا و هنگام التجا دست اعتصام به عروة الوثقاى آن نام زنند، و آن اسم خاص نزد عرب «اللّه» است، و هيچ بت را به اين نام نخواندهاند و به اين سبب كعبه را در جاهليت بيت اللّه مىناميدهاند [٤].
و آن را بيت الحرام نيز مىگويند به جهت آنكه كعبه با اطرافش تا چهار فرسخ حرم است [٥]، كه بر هر كس- خواه محرم، خواه غير محرم- حرام است كه در آنجا شكار كند [٦] و گياه آن را از زمين بكند [٧].
مروى است كه: «چون حجر الاسود را از بهشت آوردند و در ديوار كعبه
[١] علل الشرائع: ٣٩٩ حديث ٢.
[٢] ثواب الاعمال: ١٠٤، وسائل الشيعة: ١٠/ ٤٤٩ و ٤٥٠ حديث ١٣٨١٥ و ١٣٨١٧.
[٣] علل الشرائع: ٣٩٨ حديث ٢.
[٤] در مظانّش نيافتيم.
[٥] تهذيب الأحكام: ٥/ ٣٨١ حديث ١٣٣٢، منتهى المطلب: ٢/ ٧٩٩، وسائل الشيعة: ١٢/ ٥٥٥ الحديث ١٧٠٧٠.
[٦] منتهى المطلب: ٢/ ٨٠٠.
[٧] منتهى المطلب: ٢/ ٧٩٧.