مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٣٣ - جواب
و بخواند در ركعت اوّل سورۀ «حمد» يك بار و «قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ» ده بار [١] و در ركعت دوم [سوره] «حمد» يك بار و سورۀ «أَلْهٰاكُمُ التَّكٰاثُرُ» ده بار و چون سلام دهد بگويد: اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد و ابعث ثوابها إلى قبر ذلك الميّت، و اسم ميّت و پدر ميّت را بگويد، پس چون اين نماز براى ميّت كند، در همان ساعت حق تعالى مىفرستند هزار ملك را به جانب قبر آن ميّت، كه با هر ملكى جامهاى و حلّهاى باشد و وسيع سازند قبر او را از تنگى تا روز نفخ صور، و عطا كند خدا به كسى كه آن نماز را بكند از حسنه به قدر آنچه آفتاب بر آن تابيده باشد و بلند كند خدا در بهشت براى او چهل درجه» [٢].
و نيز از «بلد الأمين» منقول است كه: «نماز هديه [٣] دو ركعت است، در اوّل بعد از «حمد»، آية الكرسى، يك بار و در دويم بعد از «حمد» سوره «إنّا أنزلناه» ده بار و بعد از سلام همان دعاى سابق» [٤].
و نيز از «بلد الامين» مروى است كه: (خوانده مىشود در نماز هديه ميّت در ركعت اوّل بعد از «حمد»، آية الكرسى يك بار و «قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ» دو بار، و در دويم بعد از «حمد» «أَلْهٰاكُمُ التَّكٰاثُرُ» ده بار [٥].
قاصر گويد كه: نماز ميانين مشهور ميان مردم است، لكن از دو طرف آخر معلوم نمىشود كه اختصاص به شب اوّل داشته باشد، بلكه ظاهر آن است كه در هر شب و هر روز كه خواهد مىتواند كرد، و همچنين از حديث اوّل ظاهر نمىشود كه بايد در ميان نماز مغرب و عشا به عمل آيد چنانكه متعارف است، و همچنين صريح نيست در اختصاص به شب اوّل و بعد از دفن و اوايل شب، لكن
[١] مصدر، الف: دو.
[٢] فلاح السائل: ٨٦ و ٨٧، بلد الامين: ١٦٤، بحار الانوار: ٨٨/ ٢١٩ حديث ٤ (نقل از موجز).
[٣] ه: هديۀ ميت.
[٤] بلد الامين: ١٦٤، بحار الانوار: ٨٨/ ٢١٩ حديث ٥.
[٥] بلد الامين: ١٦٤، بحار الانوار: ٨٨/ ٢١٩ حديث ٦.